Ουρανοί της Θεσσαλονίκης (φρέσκο πράγμα)
Αναρτήθηκε από τον/την vnottas στο 26 Ιανουαρίου, 2012
/>
H jota (λαϊκός ισπανικός χορός) των φοιτητών. Zarzuela 1875
Βόλτα στο ιστολογοφόρο με μουσική του Μάουρο Τζουλιάνι
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΦΙΛΩΝ
e LIBRI RECENTI DI AMICI



Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ
Τώρα που τάπαν όλα οι ποιητές
εσύ τι θα γράψεις ;
μου αντέτεινε
η άπτερος Νίκη της Σαμοθράκης.
Κι εγώ την αποκεφάλισα.

Η ΣΥΜΒΟΥΛΗ
Πάντοτε μούδιναν την συμβουλή
να γίνω τέλειος.
Έτσι μίσησα την τελειότητα
κι επιδόθηκα στην λατρεία των ατελειών.
Έχω λοιπόν πολλά να κάνω
αναζητώντας μέσα από ελλείψεις
τον εαυτό μου σε πείσμα των τελειομανών
που επαναπαύονται στον μοναδικό δρόμο τους
με την σιγουριά του αλάθητου.
Εγώ πορεύομαι μες τις αμφιβολίες
και τον κίνδυνο του ατελέσφορου στόχου
ποτέ παροπλισμένος αφού πάντα μάχομαι.

| sarant on PSI, πίε τσάι -κι άντε να… | |
| vnottas on Είδα ένα βασιλιά! (Ho visto un… | |
| Γιώργος Κεντρωτής on Είδα ένα βασιλιά! (Ho visto un… | |
| vnottas on Απρίλη μου χλωμέ… | |
| silia on Απρίλη μου χλωμέ… | |
| vnottas on Μια μέρα θεάτρου | |
| Anonymous on Μια μέρα θεάτρου | |
| vnottas on Γραψε μου… | |
| μαρια DEV on Γραψε μου… | |
| Μυρτώ Τσιρογιάννη (1… on Γραψε μου… | |
| Χριστίνα Λένη on Γραψε μου… | |
| vnottas on Ουρανοί της Θεσσαλονίκης (φρέσ… | |
| MamaSthThalassa on Ουρανοί της Θεσσαλονίκης (φρέσ… | |
| vnottas on Μαθηματα | |
| Anonymous on Μαθηματα |

Αναρτήθηκε από τον/την vnottas στο 26 Ιανουαρίου, 2012
Ετοιμάζομαι να κατεβώ στη σχολή για μάθημα, αλλά ο ουρανός σήμερα, διαυγής αλλά και αναποφάσιστος ταυτόχρονα, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρων για να τον αφήσω στην ησυχία του.
Αυτή η καταχώριση έγινε στις 26 Ιανουαρίου, 2012 στις 10:28 πμ υπό ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ, ΤΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ. Με ετικέτα: Ημερολόγιο, Θεσσαλονίκη, Ουρανός. Μπορείτε να παρακολουθήσετε τα όποια σχόλια σε αυτό το άρθρο μέσω RSS 2.0 ροή. Μπορείτε αφήστε σχόλιο, ή trackback από τον δικό σας ιστότοπο.


MamaSthThalassa είπε
Ομορφιά ατέλειωτη, οι θολές γραμμές των οριζόντων, συνεχίστε
vnottas είπε
Τάσος Λειβαδίτης, Ο μουσικός, από τη συλλογή Νυχτερινός επισκέπτης (1972)
Συχνά τη νύχτα, χωρίς να το καταλάβω, έφτανα σε μια άλλη πόλη, δεν υπήρχε παρά μόνο ένας γέρος, που ονειρευόταν κάποτε να γίνει μουσικός, και τώρα καθόταν μισόγυμνος μες στη βροχή – με το σακάκι του είχε σκεπάσει πάνω στα γόνατα του ένα παλιό, φανταστικό βιολί, «το ακούς;» μου λέει, «ναι, του λέω, πάντα το άκουγα»,
……ενώ στο βάθος του δρόμου το άγαλμα διηγόταν στα πουλιά το αληθινό ταξίδι.