Εξετάσεις Ιουνίου ’11(μαθήματα που διδάχθηκαν σε παλαιότερα εξάμηνα)

Οι (προφορικές) εξετάσεις στα μαθήματα “Κοινωνιολογία της Μαζικής Επικοινωνίας” και “Ραδιόφωνο: Γλώσσα και Κοινωνική Διάσταση” σε όσους (λίγους) δικαιούνται να τα δώσουν αυτή την περίοδο (και έχουν κάνει τη σχετική δήλωση στην γραμματεία) θα γίνουν την Τρίτη 21 Ιουνίου στις 10:30 στο γραφείο μου (4ος όροφος). Λήξη προθεσμίας παράδοσης των σχετικών ασκήσεων (με το ίδιο θέμα που είχατε όταν παρακολουθήσατε το μάθημα) ή εργασιών, την Παρασκευή 10 Ιουνίου στην θυρίδα μου ή στο θυρωρείο. Καλό διάβασμα.

Εν όψει εξετάσεων (Ιούνιος 2011)

Αν και πρόκειται για πράγματα που σας είναι λίγο πολύ γνωστά, επαναδημοσιεύω τις βασικές πληροφορίες σχετικά με τις επικείμενες εξετάσεις:

 

Μάθημα: Κοινωνική Ιστορία των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας

Τύπος εξετάσεων: Προφορικές

Ημερομηνίες εξετάσεων: Εκείνοι των οποίων τα επώνυμα αρχίζουν από Α έως και Μ εξετάζονται την Πέμπτη 16 Ιουνίου στην αίθουσα 2. Ώρα έναρξης 09:00.

Εκείνοι των οποίων τα επώνυμα αρχίζουν από Ν έως και Ω εξετάζονται την Παρασκευή 17 Ιουνίου στην αίθουσα 2. Ώρα έναρξης 09:00. (Τυχόν αλλαγή της ημερομηνίας εξέτασης από την μία ημερομηνία στην άλλη λόγω ανώτερης βίας, είναι δυνατή)

Απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνετε δεκτοί στις εξετάσεις είναι το να έχετε παραδώσει (εγκαίρως) την άσκηση (ολιγοσέλιδη -3,4 σελίδες- περιγραφή και  κριτική παρουσίαση μιας ομάδας κοινωνικών επικοινωνητών του παρελθόντος ή του παρόντος)

Λήξη προθεσμίας παράδοσης άσκησης (στην θυρίδα του διδάσκοντος ή στο θυρωρείο) Παρασκευή  27 Μαΐου. Τελευταία προθεσμία για όσους έχουν έκτακτα προβλήματα Τρίτη 31 Μαΐου. Προσοχή: Κρατάτε αντίγραφα των εργασιών, γιατί αυτά που καταθέτετε δεν επιστρέφονται ούτε ισχύουν για μελλοντικές εξετάσεις.

Ύλη:

α. Η εισαγωγή και τα τρία πρώτα κεφάλαια από το βιβλίο του Jean Noël Jeanneney ¨Η ιστορία των ΜΜΕ¨

β. Η εισαγωγή και ο Πίνακας (από το βιβλίο Από τον Βωμό και τον Άμβωνα στην Οθόνη του Β. Νόττα. Το κείμενο δημοσιεύεται σε δύο μέρη (μέρος Ι και μέρος ΙΙ –βλέπε στήλη pages ) και στο ιστολόγιο vnottas.wordpress.com.

γ. Θα πρέπει επίσης να είστε σε θέση να δώσετε διευκρινίσεις σχετικά με την άσκηση που εκπονήσατε.

Σημείωση . Στο μπλογκ vnottas.wordpress.com θα βρείτε ορισμένες ενδεικτικές ερωτήσεις σχετικές με το μάθημα.

Εξετάσεις άλλων μαθημάτων

Θα εκδοθεί ανακοίνωση σχετικά με τις εξετάσεις τυχόν άλλων μαθημάτων (για όσους δικαιούνται να εξετασθούν αυτήν την περίοδο) μόλις η γραμματεία μου δώσει τον κατάλογο των ενδιαφερόμενων.

Καλό διάβασμα

Ουρανοί της Θεσσαλονίκης (χειμωνιάτικοι)

Από τα χιόνια της περασμένης εβδομάδας…

Και επί τη ευκαιρία…

Το ιστολόγιο εύχεται στους επισκέπτες του 

Όσο πιο καλές γιορτές γίνεται!!!

Το μάθημα της Πέμπτης θα γίνει (και άλλα τινά)

Είτε εκλέξουμε Πρύτανη την Τετάρτη είτε όχι (το πιθανότερο, μια που οι υποψηφιότητες είναι πολλές –οπότε θα προκύψουν επαναληπτικές εκλογές για την Πέμπτη) το μάθημα της Πέμπτης (Κοινωνική Ιστορία της Μαζικής Επικοινωνίας) θα γίνει κανονικά. Οι λόγοι είναι γνωστοί –πρέπει να καλύψουμε κενά απεργιών, εορτών, κλπ.

Με την ευκαιρία σας υπενθυμίζω α) ότι την άσκηση μπορείτε να την αφήνετε στη θυρίδα μου ή στο θυρωρείο και β) ότι την πρώτη ημέρα των εξετάσεων (Τετάρτη 9 Ιουνίου ώρα 09:00 αίθ. 2) θα εξεταστούν οι φοιτητές των οποίων το επώνυμο αρχίζει από Α έως και Μ και την επόμενη (Πέμπτη 10 Ιουνίου) οι υπόλοιποι. Αν υπάρχουν λόγοι ανώτερης βίας (και δηλωθούν έγκαιρα) μπορείτε να αντιστρέψετε τη μέρα εξέτασης.

Καλή εξεταστική Β.Ν.

Από ιστολογοφόρο, προς συμπλέοντες, παραπλέοντες και αντιπλέοντες (ημερολογιακό)

 

Επέστρεψα και χαιρετίζω τους γνωστούς και τους άγνωστους φίλους του ιστολογοφόρου: τους τακτικούς, τους έκτακτους, τους περιστασιακούς, τους κατά τύχη και τους κατά ατυχία.

Σε όσους -όπως συμβαίνει και μ’ εμένα- ένα είδος έτους αρχίζει με την έλευση του Σεπτέμβρη (μαθητές, φοιτητές, δάσκαλους και λοιπούς), εύχομαι καλή χρονιά!

[Δεν λέω ¨καλό χειμώνα¨ γιατί μου έχει απαγορευτεί, από άλλους, πιο αισιόδοξους, που θέλουν να πιστεύουν στο αέναο καλοκαιράκι].

Ήμουν στο γύρο, για ένα διάστημα σε πλήρη επικοινωνιακή αποτοξίνωση, με τις ζεύξεις αποκομμένες. Αισθάνομαι ακόμη την ανακούφιση που προέρχεται από την παρατεταμένη αποχή από τα δελτία ειδήσεων και την ξινισμένη και μίζερη οπτική των Μέσων.

Και μια που η ψυχική ηρεμία ευνοεί τη δημιουργική διάθεση, να σας εξομολογηθώ ότι επωφελήθηκα κι αποπειράθηκα (διασκεδάζοντας)  να συγγράψω ένα είδος σκηνικού παιχνιδιού (πείτε το και θεατρικό, αν επιμένετε) που το χαρακτήρισα ως ¨παροδία¨ (δεν είναι ορθογραφικό λάθος, πρόκειται για αφήγηση των δρώμενων στις παρόδους -της Ιστορίας!)

Γυρίζοντας, βρήκα μια ευχάριστη και απρόσμενη έκπληξη: Την παρουσίαση του βιβλίου ¨Από τον Βωμό και τον Άμβωνα στην Οθόνη¨ (που κυκλοφόρησε εν τω μεταξύ), συνοδευμένη από καλά λόγια για μένα, σε σημείωμα του ιστολόγιου της Σίβυλλας και αναδημοσιευμένο σε πολλά άλλα. (Στοχασμός Πολιτική, Ιράκλειο web radio, inews, Press gr, politicsonline, Παπατζήδες, lamia blogs, me, ίσως και αλλού) Τους ευχαριστώ πολύ όλους.

Τώρα να στείλω έναν ξέχωρο χαιρετισμό στους φοιτητές μου. Για θέματα που δεν (επαναλαμβάνω: δεν) αφορούν τη γραμματεία, μπορούν και να μου στείλουν ηλεκτρονικά μηνύματα στη γνωστή διεύθυνση.

Το επόμενο δημοσίευμα (σήμερα ή αύριο) θα αναφέρει τις ημερομηνίες (προφορικής) εξέτασης των μαθημάτων που δεν συμπεριλαμβάνονται στο πρόγραμμα εξετάσεων που ήδη εκδόθηκε.

Τα λέμε…

Β. Ν.

 

Καλοκαιρινό ανάγνωσμα 10

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  10.  Επιτόπια έκρηξη (συναισθημάτων)

Το κείμενο μεταφέρθηκε εδώ αριστερά, στις ¨σελίδες¨, με τον τίτλο ¨Το πολυτεχνείο τρέμει¨.

    

Καλοκαιρινό ανάγνωσμα 9

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  9.  Αημαρκσίδης: Κάτι κάνει κλικ μέσα μου

Το κείμενο μεταφέρθηκε εδώ αριστερά, στις ¨σελίδες¨, με τον τίτλο ¨Το πολυτεχνείο τρέμει¨.

Καλοκαιρινό ανάγνωσμα 8

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  8.  Την ίδια ώρα,

              αρκετά μέτρα πιο κάτω.

Το κείμενο μεταφέρθηκε  εδώ αριστερά, στις¨σελίδες¨, με τίτλο ¨Το πολυτεχνείο τρέμει¨

     

Καλοκαιρινό ανάγνωσμα 7

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  7. …και (ενώ ο Χαράλαμπος φτιάχνει Χαράλαμπους)

              ο Δέλτας παίρνει μια πρώτη γεύση από τα

              τεκτενόμενα

 Το κείμενο μεταφέρθηκε  εδώ αριστερά, στις¨σελίδες¨, με τίτλο ¨Το πολυτεχνείο τρέμει¨

    

Καλοκαιρινό ανάγνωσμα 6

  ΚΕΦΑΛΑΙΟ  6. Κυλικείο.

             Όπου ο Αημαρκσίδης

             και ο Δέλτας τα λένε…

 Το κείμενο μεταφέρθηκε  εδώ αριστερά, στις¨σελίδες¨, με τίτλο ¨Το πολυτεχνείο τρέμει¨

    

Καλοκαιρινά αναγνώσματα

 Σας έχω εδώ παρακάτω  -σπονδή στην αυξανόμενη ζέστη- τα πρώτα κεφάλαια από «Το πολυτεχνείο τρέμει». Πιο κάτω θα βρείτε και την (ήδη αναρτημένη) εισαγωγή και, στις σελίδες αριστερά, τα περιεχόμενα και τα βασικά πρόσωπα. Καλές δροσιές.

Β.Ν.  

 

Καλοκαιρινό ανάγνωσμα 5

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5. Στοπ καρέ στον Βαρωνάκο.

    Το κείμενο μεταφέρθηκε  εδώ αριστερά, στις¨σελίδες¨, με τίτλο ¨Το πολυτεχνείο τρέμει¨

 

Καλοκαιρινό ανάγνωσμα 4

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  4. Όπου ο Tομέας ΑΠΑΣ συνεδριάζει…

    Το κείμενο μεταφέρθηκε  εδώ αριστερά, στις¨σελίδες¨, με τίτλο ¨Το πολυτεχνείο τρέμει¨ 

Καλοκαιρινό ανάγνωσμα 3

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  3.  Γραφεία του ΤΑΠΑΣ ([1])

                          Λίγο  αργότερα…

 Το κείμενο μεταφέρθηκε  εδώ αριστερά, στις¨σελίδες¨, με τίτλο ¨Το πολυτεχνείο τρέμει¨

    

Καλοκαιρινό ανάγνωσμα 2

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  2. Δόνηση πρώτη

                        Απαλά, απαλά

                        Από τα δεξιά προς τ’ αριστερά

                        Κι αντίστροφα.

 Το κείμενο μεταφέρθηκε  εδώ αριστερά, στις¨σελίδες¨, με τίτλο ¨Το πολυτεχνείο τρέμει¨

    

Καλοκαιρινό ανάγνωσμα 1

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ:  Δευτέρα

 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1  

          Ώρα 05.30, Στρούμφειο

 Το κείμενο μεταφέρθηκε  εδώ αριστερά, στις¨σελίδες¨, με τίτλο ¨Το πολυτεχνείο τρέμει¨ 

   

Η μπίρα και οι ορμόνες

Σημείωση: Δε ξέρω αν κυκλοφορεί ήδη στο διαδίκτυο, σε εμένα πάντως έφτασε με ιμέιλ, από τον φίλο Κώστα (τον Ντάγιο). Επειδή το χιούμορ κάνει καλό, σκέφτηκα να το αναδημοσιεύσω στο μπλογκ. Όμως για να τεστάρω τις ενδεχόμενες αντιδράσεις όχι των πολιτικώς ορθίων (που ποσώς με ενδιαφέρουν), αλλά της γενιάς των (πρωην) σκληρών φεμινιστριών,  το διάβασα πριν λίγο στη Σόφη. Γέλασε έστω με κάποια συγκατάβαση, και έτσι το τηλεταχυδρομώ άνευ ιδιαίτερων αναστολών (απέναντι στους μη διαθέτοντες επαρκή χιουμοριστική αίσθηση φεμινοκράτες).

  

Η ΜΠΙΡΑ ΠΕΡΙΕΧΕΙ …ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΟΡΜΟΝΕΣ 

Τις προάλλες καθόμασταν με μια παρέα σε ένα τραπέζι και κάποιος ισχυρίστηκε ότι η μπίρα περιέχει γυναικείες ορμόνες. Αρχικά γελάσαμε αλλά σαν επιστήμονες που είμαστε είπαμε να το ερευνήσουμε το θέμα. Ήπιαμε ο καθένας από 10 μπίρες (καθαρά για επιστημονικούς λόγους).   Μετά το τέλος του πειράματος καταλήξαμε στα παρακάτω συμπεράσματα:     1.          είχαμε παχύνει 2.          μιλούσαμε ακατάπαυστα χωρίς να λέμε τίποτα 3.          αντιμετωπίσαμε προβλήματα στην οδήγηση και στο παρκάρισμα 4.          ήταν αδύνατο να κάνουμε λογικές σκέψεις 5.          μας ήταν αδύνατο να παραδεχτούμε ότι είχαμε άδικο, παρότι              ήταν ξεκάθαρο ότι δεν είχαμε δίκιο 6.          κάθε ένας μας θεωρούσε ότι είναι το κέντρο του σύμπαντος 7.          είχαμε πονοκέφαλο και δεν είχαμε διάθεση για σεξ 8.          και η αποκορύφωση: έπρεπε να πάμε κάθε 10 λεπτά στην              τουαλέτα και μάλιστα όλοι μαζί.      Περαιτέρω ανάλυση μάλλον είναι περιττή: Η ΜΠΙΡΑ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΟΡΜΟΝΕΣ

Πασχαλιάτικες διακοπές Ι (ημερολογιακό)

 

Παραμονές γιορτών.

Το Πάσχα πλησιάζει, τόσο που οι ημέρες πήραν να κοκκινίζουν.

Ο Νίκος (ο Μοσχοβάκος) τηλεφωνεί: Λέμε να πάμε Περσία. Έρχεστε;

Εγώ, το έχω πάρει ήδη απόφαση και (υποκύπτοντας σε αδυσώπητες ανώτερες δυνάμεις) το έχω ήδη διακηρύξει δημοσίως: Φέτος το Πάσχα αγνοώ τις κεντρομόλες και υποκύπτω στις φυγόκεντρες, μ’ άλλα λόγια φεύγω. Όχι για την παραδοσιακή οικογενειακή μάζωξη της Αθήνας, αλλά για μακριά…

Εντάξει, λέμε του Νίκου, όμως τα διαβατήριά μας έχουν λήξει.

Προσπαθήστε, μας παραινεί.

Τηλέφωνο στο πρακτορείο που διοργανώνει την εκδρομή: Να το επιχειρήσουμε; Προλαβαίνουμε;

Ο Αθηναίος πράκτωρ: Δοκιμάστε. Μόλις έχετε έτοιμα τα διαβατήρια θα σας πούμε οριστικά τι μπορεί να γίνει. Υπάρχει, βλέπετε, και το πρόβλημα της βίζας…

Φωτογραφίες, και αστυνομικό τμήμα Τούμπας, το μοναδικό που ασχολείται με το θέμα στη Θεσσαλονίκη (ευγενικοί και αρκούντως γρήγοροι – προσέχω καταστάσεις και συμπεριφορές γιατί έχω κάποια ευαισθησία στο θέμα ¨διαβατήρια¨).

Εν τάξει, σε δυόμιση μέρες τα ‘χουμε. Όχι μόνο Ευρωπαϊκά αλλά και με αντιτρομοκρατικές προδιαγραφές! (Μόλις διαισθανθούν τρομοκράτη αρχίζουν να φωνάζουν βοήθεια, βοήθεια, και να εκλύουν αντιτρομοκρατικά αέρια).

 Εγώ στο μεταξύ βυθίζομαι σε διαδικτυακές έρευνες περί Περσίας. Ανακαλύπτω από αφηγήσεις ιστολογίων ότι η περσική βίζα είναι δυνατό να δοθεί και στην Τεχεράνη, άμα τη αφίξει.

Παίρνω τον πράκτορα (μεταξύ μας επρόκειτο περί πρακτόρισσας): Ταξιδιωτικά έγγραφα εντάξει, της λέω, και για τη βίζα μαθαίνω ότι το πρόβλημα μπορεί να λυθεί… Αύριο το πρωί, μου απαντά, θα έχετε την τελική απάντηση.

Κάνω σχέδια και ονειροπολήσεις. Διαβάζω ότι το πιο όμορφο πράγμα στη Περσία είναι οι Πέρσες. Απίστευτα οικείοι και φιλόξενοι. Η ζωή φτηνή. Η γυναίκα μου ανασύρει ποδήρη σκοτεινόχρωμα ρούχα, ώστε να τα βγάλει πέρα στο τελευταίο ανδροκρατούμενο οχυρό.

Την άλλη μέρα ψυχρολουσία. Η πτήση για Τεχεράνη γίνεται μέσω Κωνσταντινούπολης και για εκεί δεν υπάρχει θέση στο αεροπλάνο. Δεν τρέχει τίποτα, λέμε, αφού το παιδέψουμε λίγο μεταξύ μας. Θα φτάσουμε μέχρι την Πόλη μόνοι μας. Είτε με το τρένο (Οριάν Εξπρές), είτε με το ειδικό πούλμαν που κάνει τη διαδρομή σε δέκα ώρες, είτε, εν τέλει, με τον Πόρθο, το ταξιδιάρικο (άμα λάχει) γιωταχί μας.

Να δούμε, μας απαντούν.

Βλέπουν. Όμως και οι εσωτερικές περσικές πτήσεις προκύπτουν φουλ γεμάτες, ιδιαίτερα εκείνη για Ισπαχάν. Μας ευχαριστούν για την προτίμηση αλλά δυστυχώς δε μας φτουράει. Μία άλλη φορά ίσως…

Ευχόμαστε στους Μοσχοβάκους (Νίκο και Ιωάννα) καλό ταξίδι και ανασύρουμε επειγόντως από το ντουλάπι χάρτες και φυλλάδια, για όπου, ο καιρός (για την έναρξη των διακεκομμένων ημερών) γαρ εγγύς, που λέει και ο άλλος, ο βαρεμένος.

Επικρατεί η Ιβηρική. Μας αρέσουν οι Ισπανοί και λατρεύω τα Φάντος. Για οργανωμένες εκδρομές είναι πλέον αργά, αλλά να πας μόνος σου δε σε εμποδίζει κανείς.

Έτσι ξεκινάμε για Βαρκελώνη και Λισαβώνα, μέρες οκτώ, τέσσερεις και τέσσερεις.

Ίσως, σε προσεχές σημείωμα σας αφηγηθώ λεπτομέρειες. Για την ώρα θα σας πω ότι αν ήταν στο χέρι μου θα καθιέρωνα υποχρεωτικό το ταξίδι στη Βαρκελώνη, όχι για τους θαυμαστές της Μπαρτσελόνας, αλλά για όσους αγαπούν εκείνη τη σπάνια ιδιότητα μιας πόλης να είναι κυρία και αλήτισσα μαζί. Σικ και λαϊκιά. Αρχόντισσα δίχως συμπλέγματα.

Θα έστελνα υποχρεωτικά εκεί και τους εκπαιδευόμενους αρχιτέκτονες. Να δουν πώς η φαντασία μπορεί να μπολιάσει γόνιμα και τον πιο στεγνό μοντερνισμό.

Η Λισαβώνα πάλι, πόλη του ωκεανού και του μπακαλιάρου, δε βιώνεται (ούτε αυτή) μέσα σε λίγες μέρες και λέω με πρώτη ευκαιρία να ξαναπάω.

Για την ώρα συμμαζεύω τις φωτογραφίες.

Τα λέμε…

Πώς έγραψα ένα μυθιστόρημα (ΙΙ)

(ή) Περιπέτειες και εμπειρίες ενός ακόμη επίδοξου συγγραφέα, μέρος β.

 

Σας έλεγα λοιπόν (σε προηγούμενο κείμενο, εδώ παρακάτω) πώς συνέβη και η συγγραφή της διατριβής μπορεί να προκαλέσει συγγραφικές παρενέργειες: ένα δεξί χέρι ¨λυμένο¨, ξεαγκυλωμένο, εν τινι μέτρω χειραφετημένο, μπορείς να το πεις και ξεκολλημένο και ξεκωλωμένο και προπονημένο και σε φόρμα και σε ¨όρμα¨, κι έξω απ’ τη νόρμα, ενώ  ταυτόχρονα  φουντώνει μέσα σου μία έντονη εκφραστική ανάγκη, επί μακρόν καταπιεσμένη από την τυπικότητα του ύφους που χαρακτηρίζει τις επιστημονικές εργασίες και ειδικότερα τις διατριβές.  

Έτσι κι εγώ, που σε μυθοπλασία ίσαμε τότε δεν είχα γράψει απολύτως τίποτα και που οι γραφές μου εξαντλούνταν σε μερικά δοκίμια (για την κοινωνία, τον χώρο και την επικοινωνία -τα αγαπημένα μου θέματα), συν κάποιες νεανικές ερωτικές επιστολές και μερικές μαθητικές εκθέσεις ιδεών,  άρχισα να σκέπτομαι (και αμέσως μετά να υλοποιώ) τη συγγραφή μιας εκτεταμένης μυθιστορίας.

 

Αναζητώντας δακτυλογράφο

Ας προσθέσω όμως ότι στο μεταξύ (δευτερεύον ίσως, αλλά καθόλου αμελητέον για τις νέες μου δραστηριότητες), είχε συντελεστεί γύρω μου μια σημαντική ¨γραφική¨ επανάσταση.

Δηλαδή:

*είχα αρχίσει να γράφω τη  διατριβή στο χέρι, με μολύβι, καθώς αγνοούσα το χειρισμό της γραφομηχανής (αν και είμαστε ήδη στην τελευταία δεκαετία του εικοστού)

*έδωσα τα πρώτα χειρόγραφα σε επαγγελματία δακτυλογράφο με γραφείο στο κέντρο της πόλης

*τα ξαναπήρα μετά από εκνευριστικά μακρύ  χρονικό διάστημα και τα επέστρεψα πίσω μόλις διαπίστωσα ότι ο αριθμός των λαθών ξεπερνούσε κατά πολύ τον αναμενόμενο.

Οδηγίες: επαναλάβετε αυτό το πήγαινε/έλα επί το ¨κάμποσες φορές¨, πολλαπλασιάστε το αποτέλεσμα επί ικανό αριθμό κεφαλαίων και θα κατανοήσετε ακόμη έναν λόγο για τον οποίο, τον παλιό εκείνο τον καιρό, τόσο οι μυθοπλασίες όσο και οι επιστημονικές διατριβές ήταν εγχειρήματα δύσκολα, γεμάτα δοκιμασίες, απογοητεύσεις, μουτζούρες, παραπομπές, παροράματα, διορθωτικές παρεμβάσεις με γόμα, με ξυραφάκι, με σκολορίνη, με λεξικά, με υπομονή, στο περιθώριο,  στο τέλος, ή στην επόμενη έκδοση (επαυξημένη, αναθεωρημένη, ανακαινισμένη, εξωραϊσμένη και προπαντός διορθωμένη). 

 

Όμως ο μικρός μου αδελφός, ο Μάριος, με λυπήθηκε και μου ενεχείρισε μικρή μαγνητική δισκέτα με πρόγραμμα εκμάθησης πληκτρολογίου, μαζί με πρόγραμμα επεξεργασίας κειμένου, ονόματι first choice, πρωτόγονο για τα σημερινά μέτρα, αλλά θαυματουργό για τα τότε. Έτσι, ο Άλλος, ο επιλεγόμενος Ατίθασος καθώς επίσης και Ανυστερόβουλος Υπολογιστής, μπήκε στη ζωή μου. Μετά από μια λογική περίοδο άσκησης, τα κείμενα μου άρχισαν να σουλουπώνονται, τουλάχιστον οπτικά, και η εποπτεία μου πάνω τους ήτανε πλέον εφικτή χωρίς ζόρι και, κυρίως, χωρίς ανακατέματα τρίτων.

Ας πούμε λοιπόν ότι η συνταγή συγγραφής (τι να ρίξεις στο καζάνι όπου βράζουν οι καλές σου προθέσεις για την σύνταξη μιας λογό ή παρά λογο-τεχνικής παραγωγής) στην περίπτωσή μου περιλαμβάνει: α) χέρι λυμένο (το είπαμε), β) εκφραστική συμπίεση (την περιγράψαμε), και γ) την υιοθέτηση μιας τεχνολογικής καινοτομίας σχετικής με τα εργαλεία γραφής (την συμπληρώσαμε κι αυτή).

Άρα όλα είναι έτοιμα για να πάμε παρακάτω: στην αναζήτηση του στοιχειώδους εναρκτήριου μύθου προς επεξεργασία.

 

Αναζητώντας τον μύθο

Ένθετη συμβουλή προς νέους συμπάσχοντες: Ακόμη και αν έχετε αδυναμία στις φανταστικές αφηγήσεις, όπως ο υπο(μη)φαινόμενος, διαλέξτε μια θεματολογία αγκυρωμένη στις άμεσες εμπειρίες σας. Έτσι θα πατάτε σε στέρεο έδαφος και η αφήγηση θα δέσει καλύτερα. Όσο αφορά εμένα, τον καιρό εκείνο οι πιο επίκαιρες, (αν και όχι οι πιο συναρπαστικές) εμπειρίες μου αφορούσαν στην πανεπιστημιακή ζωή. Έτσι σιγά σιγά οι μυθοπλαστικές μου ιδέες άρχισαν να διαμορφώνονται και να περιπλέκονται ως εξής:

*Ας πούμε ότι βρισκόμαστε σε ένα ελληνικό πανεπιστήμιο, υποθετικό μεν, αλλά με πραγματικά χαρακτηριστικά.

*όπου ξαφνικά οι καθηγητές του αρχίζουν ένας ένας να κιτρινίζουν, να αποδημούν, ενώ ταυτόχρονα ο, τι απομένει από αυτούς εξαφανίζεται…

*ας φτιάξουμε κι έναν νεαρό ήρωα, χαμηλόβαθμο πανεπιστημιακό και ας τον κάνουμε βασικό ύποπτο, (έχει κίνητρο μια που του κλέβουν συστηματικά τις εργασίες οι οποίες υπογράφονται από ολιγόνοες ανωτέρούς του, έτσι ώστε να αποκτήσουν κι αυτοί ένα λαμπερό curriculum vitae. Αυτόν τον Ήρωα ας τον ονομάσουμε Αημαρξίδη, όχι, Αημαρκξύδη… ή καλυτέρα Αημαρκσίδη. Κίμωνας Αημαρκσίδης, ποντιακής καταγωγής,  χωρισμένος με παιδί και πεθερά.

*ας του δημιουργησουμε κι έναν φίλο, δημοσιογράφο, για να εμπλέξουμε και τα ΜΜΕ και ας του δώσουμε το όνομα ενός γράμματος της αλφαβήτου. Δέλτας.

*ας φιλοτεχνήσουμε και έναν ευαίσθητο αστυνομικό από χωριό, και ας τον αποκαλέσουμε Καραμούζο, έτσι, για να δώσουμε στην ιστορία μία αστυνομική απόχρωση

* ας προσθέσουμε και κάμποσους άλλους περιφερειακούς ήρωες, κατά βούληση…

και ας τους αφήσουμε να δράσουν, να ερωτευτούν, να ερευνήσουν, να καταδιωχθούν και να καταδιώξουν.

Τα άλλα θα διαμορφωθούν στην ανηφορική φάση της αφήγησης, αναζητώντας τους αυτό- και έτερο- καθορισμούς τους, αν καταλαβαίνετε τι εννοώ.

Όλα αυτά σε ένα τοπίο  κάπως θολό, με μια φύση που παραπονιέται καθώς κάποια περίεργα γεωφυσικά φαινόμενα εκδηλώνονται αναπάντεχα, για να μπερδέψουν ακόμη περισσότερο τα νήματα της παραμυθίας.

Και μετά, από ένα σημείο και πέρα, ο αφηγητής-Θεός παύει να κάνει τα πάντα, οι ήρωες χειραφετούνται και κάνουν του κεφαλιού τους, οπότε η ¨λύση¨ έχει όλο και λιγότερες εναλλακτικές και η ιστορία αρχίζει να κατρακυλάει προς το Τέλος της. Αν και κινδυνεύεις να χάσεις τον έλεγχο, κακά τα ψέματα, είναι το πιο ευχάριστο και παραγωγικό μέρος της συγγραφής.

 

Αναζητώντας όνομα και τίτλο

Καθώς, ευτυχισμένος, το ατενίζεις έτοιμο, φρεσκοξεφουρνισμένο από τον εκτυπωτη, δεν αποφεύγεις να αναρωτηθείς ¨τι ακριβώς είναι τούτο¨;

Προϊόν φαντασίας (ενδεχομένως αχαλίνωτης); σίγουρα. Περιπέτεια; εν μέρει… Αστυνομικό; στις άκρες. Κάτι σαν αυτό που οι αγγλοσάξονες αποκαλούν campus roman (μυθιστορία πανεπιστημιακής θεματολογίας); ίσως, αλλά τότε το είδος δεν μου ήταν γνωστό, δεν ήξερα καν ότι υπήρχε.

Φτιάχνεις έναν προσωρινό τίτλο, και επειδή ¨ουδέν μονιμότερον¨, σου μένει μέχρι το τέλος: “Το πολυτεχνείο τρέμει”. Και για να μη το μπερδέψει κανείς με το γνωστό Μετσόβιο και απαιτήσει άμεσες πολιτικές προεκτάσεις, προσθέτεις τη διευκρίνιση που κρίνεις καταλληλότερη σε υπότιτλο: Μυθιστόρημα Πανεπιστημιακής Φαντασίας με Αστυνομικές Αποχρώσεις.

Εντάξει, αλλά ¨Υπό¨; που έλεγαν κάποτε; Υπό ποίου ετελέσθη το αδίκημα. Ποίος ο υπεύθυνος λογοπλόκος;

¨Εγώ¨, απαντάει ένα τμήμα του εαυτού μου που δεν το γνωρίζω καλά, γιατί μιλάει αλλιώτικα από το πώς μιλάω συνήθως εγώ, γελάει πιο πολύ, ενίοτε παραληρεί και   βγάζει γλώσσα. ¨Εντάξει¨,  του λέω, ¨αλλά ανώνυμα, τουλάχιστον μέχρι να γνωριστούμε¨.

Λάθος. Εκ των υστέρων είμαι σίγουρος ότι πρόκειται περί λάθους. Οι ανωνυμίες κάνουν κακό. Σου δημιουργούν (όπως οι μάσκες μια βραδιά καρναβαλιού) μια ψεύτικη ευεξία που κρατάει λίγο (έως ότου ο εκδότης του επόμενου βιβλίου σου σε αποκαλύψει) και τελικά θα σου βγουν σε κακό. Κάτι ξέρω.

Εν πάση περιπτώσει, τότε είπα: υπογραφή: ένας ανώνυμος. Μετά το αντέστρεψα στο πιο εμφαντικό: Ανώνυμος Ένας (με τ’ όνομα!)

Και για την απαραίτητη βιογραφική αναφορά που προορίζεται για το αυτί του εξώφυλλου, σημείωσα τα ακόλουθα (προφητικά):

 

Ο Ανώνυμος Ένας

στην Αρχή ήταν ένας

φυσιολογικός άνθρωπος

 

κάποτε όμως διαπίστωσε

ότι -απροσδόκητα- τα πράγματα

γύρω του είχαν

αρχίσει να παίρνουν

λάθος στροφές

 

Στο Παρά Πέντε

συνειδητοποίησε τότε

πως ξανάρθε ο καιρός να πάρει

ριζοσπαστικές αποφάσεις

 

Είχε κάνει κι άλλες φορες

ριζικές ανακατατάξεις στη ζωή του

 

Μόνο που τούτη τη φορά

του βγήκε κάπως αλλιώς

 

Κάπως σα μυθιστόρημα πανεπιστημιακής

φαντασίας με αστυνομικές αποχρώσεις

 

Έτσι πέρασε

στην Ανωνυμία.

 

(συνεχίζεται μόλις βρω χρόνο… )

(προσεχώς μεταξύ άλλων: ο Α.Ε.

σε αναζήτηση εκδότη και ο Α.Ε.

σε αναζήτηση κοινού)

Ιντερμέτζο

 

(Σελίδες από την ¨Πολυετή σβέση φανού¨ του Νίκου Μοσχοβάκου[1])

 

Βαβέλ

Στιλπνές καλόφωνες λέξεις

μικρά κομψά τεχνουργήματα

που τα μακρά διακρίνονται

κατά την εκφορά τους των βραχέων

και τα χειλεόφωνα των οδοντοφώνων

χρησιμοποιούνται από τους ειδικούς,

για το κτίσιμο του εκκωφαντικού τοπίου

που στη μέση του

δεσπόζει επιβλητικός ο Πύργος της Βαβέλ

 

 

 

 Μάχομαι μόνος

Μισθοφόρος εντός των τειχών

του κάστρου των ιπποτών αμύνομαι.

Αμύνομαι γενικώς.

Με ξεναγό τις εικόνες άλλων καιρών

και τα παιδικά μου όνειρα

διαπερνώ την οξείδωση

και φτάνω μέχρι τον πυρήνα.

Κι αίφνης μ’ ευχαρίστηση  διαπιστώνω

ότι δεν είμαι μισθοφόρος.

Διαπιστώνω ότι αμύνομαι για να

υπερασπιστώ δικά μου πράγματα.

Μάχομαι έστω και μόνος.

 

[1] Νίκος Μοσχοβάκος, ¨Πολυετής σβέση φανου¨, εκδόσεις Μελάνι, Αθήνα, 2008.

---

Αυτός ο ένας, ο πρωινός…

Αυτός ο ένας που είναι στο ιστολογοφόρο από τις 7 το πρωί, ή έχει ξεχάσει το μηχάνημα ανοιχτό, ή ενδιαφέρεται τόσο που μου δημιουργεί την περιέργεια να τον γνωρίσω. Σε αυτή, τη δεύτερη περίπτωση, ας αφήσει μήνυμα ή, αν προτιμά, ας βρεί το ιμέιλ μου στο σάιτ του Τμήματος, εδώ δίπλα και ας στείλει δυο λόγια
Φιλικά Β.Ν.

Ο ουρανός της Θεσσαλονίκης, σήμερα (απεργώ και άνω θρώσκω)

Ο ουρανός της Θεσσαλονίκης δεν έπεσε να μας πλακώσει (ακόμη). Ως διπρόσωπος Ιανός έχει σήμερα όψη ραβδωτή. Το αισιόδοξο τμήμα του είναι αυτή τη στιγμή πάνω από τη πόλη και λάμπει σε γαλάζιες και λευκές αποχρώσεις, Το ζέον, το γκρίζο, το σκοτεινό, έχει απλωθεί σε μια λωρίδα/βρόγχο από τη βιομηχανική ζώνη ως πέρα μέσα στο Θερμαϊκό και κρύβει τις ρίζες του Όλυμπου. Στην άκρη αριστερά, έξω από το πλάνο της φωτογραφίας, σας διαβεβαιώνω  ότι έχει κάνει μία από τις σπάνιες εμφανίσεις του το Πήλιο, (αλλά χρειάζονται πολλά πίξελ για να το αιχμαλωτίσεις). 

 

Κοινωνιολογία της Μαζικής Επικοινωνίας 2008. Ύλη και άσκηση.

Α.  Η Ύλη του εξαμηνιαίου μαθήματος Κοινωνιολογία της Μαζικής Επικοινωνίας, δεν έχει αλλάξει και περιλαμβάνει:

α. Το κείμενο των  Τζαίυ Γ. Μπλούμλερ και Μάικλ Γκουρέβιτς ¨Μεταβολή στα μέσα και κοινωνική μεταβολή: σύνδεση και τομές. (Στο βιβλίο των James Curran  και Michael Gurevitch ΜΜΕ και Κοινωνία, το οποίο σας έχει διανεμηθεί, μέρος πρώτο: ΜΜΕ και κοινωνία, σελίδες 176-200).

 β. Το κείμενο του Τζων Φισκ, ¨Μεταμοντερνισμός και Τηλεόραση¨, (Στο βιβλίο των James Curran  και Michael Gurevitch ΜΜΕ και Κοινωνία, το οποίο σας έχει διανεμηθεί, μέρος πρώτο: ΜΜΕ και κοινωνία, σελίδες 84-102).

γ. Το κείμενο του Β. Νόττα  ¨Επικοινωνιακή και πολιτική εξουσία τον καιρό της επέλασης των ιδιωτών¨ (Στο βιβλίο ΜΜΕ, Κοινωνία και Πολιτική, επιμ. Χ. Φραγκονικολόπουλου, εκδ. Σιδέρη) Το κείμενο δημοσιεύεται στο blog http//vnottas.wordpress.com, στις ¨σελίδες¨ (pages) με τίτλο ¨Η επικοινωνιακή εξουσία και οι ιδιώτες (μέρος 1 και μέρος 2).

 Β. Άσκηση

Θέμα: Ανάλυση τηλεοπτικής εκπομπής λόγου.

Οδηγίες για την εκπόνηση της άσκησης:

α. Αναζητήστε το συγκεκριμένο θέμα σας ανάμεσα στις τηλεοπτικές εκπομπές ποικίλου περιεχομένου (ειδησεογραφικές, πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές, αθλητικές, πολιτιστικές, χιουμοριστικές) στις οποίες πρωταγωνιστεί η λεκτική επικοινωνία.  

β . Περιγράψτε εν συντομία τα βασικά χαρακτηριστικά της εκπομπής, με τρόπο που να προσανατολίζει κάποιον που ενδεχομένως δεν την έχει παρακολουθήσει [πχ τον (υποφαινόμενο) εξεταστή σας].

γ . Προχωρήστε στην επικοινωνιακή ανάλυση, σύμφωνα με τα όσα έχουν παρουσιαστεί κατά τις παραδόσεις του μαθήματος. Σε κάθε περίπτωση, λάβετε υπόψη ότι:  

γ1.  θα πρέπει να εντοπιστούν τα συνδηλούμενα/λανθάνοντα μηνύματα [όσα μπορεί να υποτεθεί (ή και να τεκμηριωθεί) ότι βρίσκονται πίσω από τα προφανή] και ιδιαίτερα εκείνα που έχουν ορατές κοινωνικές προεκτάσεις και επιρροές,

γ2. η επικοινωνία, ως διαδικασία, συντίθεται από μια σειρά παραγόντων, (αποστολέας, αποδέκτης, κλπ), η  επί μέρους ανάλυση των οποίων διευκολύνει την διερεύνηση των επικοινωνιακών φαινομένων,

 γ3. τα εκπεμπόμενα μηνύματα είναι κατά κανόνα σύνθετα και εμπεριέχουν συγκεκριμένα είδη μηνυμάτων με ειδικά χαρακτηριστικά. Ξεμπλέξτε το κουβάρι και εντοπίστε τα εμπεριεχόμενα είδη (αναφορικά, συγκινησιακά, επιτακτικά κλπ).

Επί πλέον, φροντίστε το ύφος γραφής να μην είναι ¨λογοτεχνίζον¨ ούτε ¨ρεπορταζιακό¨ , αλλά ύφος (έστω πρωτόλειας) επιστημονικής διερεύνησης.

Η έκταση της εργασίας (επειδή το ποσοτικό μέρος συνήθως σας ανησυχεί ιδιαίτερα) είναι περίπου 4 δακτυλογραφημένες σελίδες.

Η ακριβής ημερομηνία παράδοσης θα σας ανακοινωθεί  σύντομα, πάντως μπορείτε να την υπολογίζετε αμέσως μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων.

Προσοχή: Η συμμετοχή στην άσκηση αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνει κανείς δεκτός στις εξετάσεις. 

Υπενθύμιση: Επωφεληθείτε από την ύπαρξη (ακόμη) του δημοσίου πανεπιστημίου και συμμετέχετε στις παραδόσεις. Όπως πάνε τα πράγματα, σύντομα το ¨ζωντανό¨ πανεπιστήμιο θα είναι πολυτέλεια για λίγους (που θα το πληρώνουν ακριβά), ενώ στους πολλούς θα προσφέρεται ένα ¨εικονικό¨ υποκατάστατό του (πάντα επί πληρωμή).

Β.Ν.

le français , rien de plus facile ! [Οι αποχρώσεις (και η εκφραστικότητα) της γαλλικής γλώσσας]

Το παρακάτω κείμενο μου το έστειλε μια Γαλλίδα φίλη, η Michèle, το παραθέτω (άνευ σχολίων) προς διασκέδαση των γαλλομαθών επιβατών του ιστολογοφόρου.

Le français est une langue réputée pour la richesse de son vocabulaire pleine de nuances et de subtilités…Exemple :

Un gars : c’est un jeune homme
Une garce : c’est une pute

 

Un courtisan : c’est un proche du roi
Une courtisane : c’est une pute

Un masseur : c’est un kiné
Une masseuse : c’est une pute

Un coureur : c’est un joggeur
Une coureuse : c’est une pute

Un rouleur : c’est un cycliste
Une roulure : c’est une pute

Un professionnel : c’est un sportif de haut niveau
Une professionnelle : c’est une pute

Un homme sans moralité : c’est un politicien
Une femme sans moralité : c’est une pute

Un entraîneur : c’est un homme qui entraîne une équipe sportive
Une entraîneuse : c’est une pute

Un homme à femmes : c’est un séducteur
Une femme à hommes : c’est une pute

Un homme public : c’est un homme connu
Une femme publique : c’est une pute

Un homme facile : c’est un homme agréable à vivre
Une femme facile : c’est une pute

Un homme qui fait le trottoir : c’est un paveur
Une femme qui fait le trottoir : c’est une pute

Non, le français, vraiment, c’est pas compliqué.

Εξετάσεις Σεπτεμβρίου 2008 * Υπενθυμίσεις και Οδηγίες

 

Πρώτο: Εύχομαι να πήγε καλά η καλοκαιρινή εκτόνωση και να αντιμετωπίσουμε με αισιοδοξία και δημιουργικότητα τη νέα εκπαιδευτική χρονιά.

 

Δεύτερο: Παρακάτω, μερικές χρήσιμες υπενθυμίσεις για την εξεταστική περίοδο που, όπου να ‘ναι, αρχίζει.

 

Σημείωση 1: Όλες οι εξετάσεις είναι προφορικές.

Σημείωση 2. Οι εργασίες κατατίθενται ή στον Άρη (δίπλα στη γραμματεία) ή στο θυρωρείο ή στη θυρίδα του διδάσκοντος.

Σημείωση 3. Κρατάτε αντίγραφα των εργασιών, γιατί δεν επιστρέφονται.

 

Α Μαθήματα του τρέχοντος νέου προγράμματος σπουδών

 

Σύμφωνα με το πρόγραμμά που έχει ήδη διανεμηθεί, έχουμε:

* “Κοινωνική Ιστορία των Μέσων Μαζικής επικοινωνίας” την Τετάρτη 24  Σεπτεμβρίου, Ώρα 09:00 στην αίθουσα 2.

Υπενθυμίζω ότι η ύλη περιλαμβάνει

α. Τα τέσσερα πρώτα κεφάλαια από το βιβλίο του Jean Noël Jeanneney ¨Η ιστορία των ΜΜΕ¨

β. Το κείμενο ¨Από τον Άμβωνα στην Οθόνη¨ που δημοσιεύεται σε δύο μέρη (μέρος Ι και μέρος ΙΙ –βλέπε στήλη pages ) στο ιστολόγιο vnottas.wordpress.com.

Θα πρέπει επίσης να παραδώσετε έως την Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου την σχετική άσκηση που όπως ξέρετε έγκειται στην ολιγοσέλιδη (3,4 σελίδες) περιγραφή και παρουσίαση μιας ομάδας κοινωνικών επικοινωνητών.

Μπορείτε να επιλέξετε την ομάδα ανάμεσα στους επικοινωνητές του παρελθόντος ή του παρόντος.

 

* “Κοινωνιολογία της Μαζικής Επικοινωνίας” Την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου, Ωρα 09:00, στην αίθουσα 2.

Η ύλη περιλαμβάνει:

α. Το κείμενο των  Τζαίυ Γ. Μπλούμλερ και Μάικλ Γκουρέβιτς ¨Μεταβολή στα μέσα και κοινωνική μεταβολή: σύνδεση και τομές. (Στο βιβλίο των James Curran  και Michael Gurevitch ΜΜΕ και Κοινωνία,  μέρος πρώτο: ΜΜΕ και κοινωνία, σελίδες 176-200).

 β. Το κείμενο του Τζων Φισκ, ¨Μεταμοντερνισμός και Τηλεόραση¨, (Στο βιβλίο των James Curran  και Michael Gurevitch ΜΜΕ και Κοινωνία, μέρος πρώτο: ΜΜΕ και κοινωνία, σελίδες 84-102).

γ. Το κείμενο του Β. Νόττα  ¨Επικοινωνιακή και πολιτική εξουσία τον καιρό της επέλασης των ιδιωτών¨ (Στο βιβλίο ΜΜΕ, Κοινωνία και Πολιτική, επιμ. Χ. Φραγκονικολόπουλου, εκδ. Σιδέρη) Το κείμενο δημοσιεύεται στο blog http//vnottas.wordpress.com, στις ¨σελίδες¨ (pages) με τίτλο ¨Η επικοινωνιακή εξουσία και οι ιδιώτες (μέρος 1 και μέρος 2).

Σας υπενθυμίζω ότι η άσκηση του μαθήματος αφορά στην παρουσίαση 5 (πέντε) ελληνικών blogs. Ημερομηνία παράδοσης είναι η  Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου. Σχετικές οδηγίες υπάρχουν σε παλαιότερη ανάρτηση στο blog http//vnottas.wordpress.com.

 

* Ραδιόφωνο: “Γλώσσα και κοινωνική διάσταση” Την Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου, ώρα 09:00 στην αίθουσα 4β.

 Το μάθημα δίνει τη δυνατότητα σύνταξης απαλακτικής εργασίας (γραπτής μελέτης με θέμα που έχει εγκριθεί σε συνεννόηση με τον διδάσκοντα ή εκπόνηση δεκαπεντάλεπτης ραδιοφωνικής εκπομπής με θέμα της απόλυτης επιλογής σας. Οι απαλακτικές εργασίες κατατίθενται έως την Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου.

Οι απαλακτικές εργασίες παρουσιάζονται από τους φοιτητές την ημέρα των εξετάσεων (η απλή κατάθεση δεν φτάνει για να καταχωρηθεί η βαθμολογία).

Για όσους θα δώσουν εξετάσεις η ύλη περιλαμβάνει  το 1ο, 2ο. 4ο, 5ο κεφάλαιο (Α΄ μέρος) και το 11ο κεφάλαιο (Γ΄μέρος) του βιβλίου . ¨Το φράγμα του ήχου – Η δυναμική του ραδιοφώνου στην Ελλάδα¨ σε επιμέλεια Χ. Μπαρμπούτη και Μ. Κλώντζα. . (Ρίξτε επίσης μια ματιά στο βιωματικό σημείωμα ¨Το ραδιόφωνο των ονείρων¨ που θα βρείτε σε σελίδα του παρόντος ιστολόγιου).

 

 

* ” Ανάλυση Αφηγήματος” Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου, Ώρα 09:00, στην αίθουσα 4β.  

Ύλη: α. Το βιβλίο  ¨Το φαινόμενο των ριάλιτι¨ που σας διανεμήθηκε. (προσοχή: όχι στείρα απομνημόνευση αριθμητικών στοιχείων, αλλά   ουσιαστική κατανόηση των βασικών θέσεων) και

β. το κείμενο ¨Λαϊκό αφήγημα και νεοελληνική κοινωνία¨ που μπορείτε να κατεβάσετε από την κύρια σελίδα του ιστολόγιου.

Σε περίπτωση που έχει εγκριθεί απαλλακτική εργασία, αυτή πρέπει να κατατεθεί έως την Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου.

 

 

 

Β. Μαθήματα παλαιού προγράμματος σπουδών

* “Επιστήμη της επικοινωνίας και της πληροφόρησης” Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου ώρα 12.00 στο γραφείο του διδάσκοντα στον 4^ο όροφο

Η ύλη είναι η ίδια με εκείνη της περιόδου που παρακολουθήσατε το μάθημα. Εάν δεν έχετε τις φωτοτυπίες που διανεμήθηκαν τότε, μελετήστε το βιβλίο της Corinne Coulet “Μέσα της Επικοινωνίας στην Αρχαία Ελλάδα”, από σελ 11 έως τη σελίδα 205. Ημερομηνία παράδοσης άσκησης: (ολιγοσέλιδη -3,4 σελ.- ανάλυση μιας διαφήμισης) έως  την Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου.

 

 * Δίκτυα επικοινωνίας. Ραδιοφωνική παραγωγή Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου, Ωρα 13:00 στο γραφείο του διδάσκοντα στον 4^ο όροφο.

 Η Ύλη για όσους δε διαθέτουν τις παλιές φωτοτυπίες περιλαμβάνει το βιβλίο του Άντριου Κρίσελ ” Η γλώσσα του Ραδιοφώνου” (υπάρχει στην βιβλιοθήκη) και η σχετική άσκηση (πεντάλεπτη ηχογραφημένη ραδιοφωνική εκπομπή με θέμα της επιλογής σας) θα πρέπει να κατατεθεί έως την Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου.

 

Οσοι χρωστάνε το μάθημα Εισαγωγή στην Κοινωνιολογία (μάθημα που διδάχθηκε από τον καθ. κ Γιουλτση) θα εξεταστούν στην ύλη που είχαν όταν το παρακολούθησαν, την Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου ώρα 12:00 στο γραφείο του Β. Νόττα στο 4^ο όροφο.  

 

Φιλικά Β.Ν.

 

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

 

Την Παρασκευή 20 Ιουνίου, στις 8 το βράδυ σε υπαίθριο χώρο του Επταπυργίου  (στα κάστρα της Θεσσαλονίκης) θα γίνει παρουσίαση του βιβλίου της Βούλας Δαμιανάκου  Οδοιπορώ στην πατρίδα.  Για το έργο θα μιλήσουν ο Χάρης Καστανίδης, ο Νίκος Μοσχοβάκος  ο Βασίλης Νόττας και η συγγραφέας. Θα συντονίσει ο Δημήτρης Κουρκούτας.

Την εκδήλωση διοργανώνει η οργάνωση εκπαιδευτικών «Ελλήνιον» .

Καλή Ανάσταση

Σχεδόν κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες,  πάω πατρίδα. Δυστυχώς δεν έχω ¨χωριό¨. Γεννήθηκα σ ένα προάστιο της Αθήνας που χρόνο με το χρόνο αλλάζει όψη. Εγώ απλώς ελέγχω τι έχει απομείνει από την ¨πατρίδα¨ των παιδικών χρόνων. Ένα σπίτι μονώροφο εδώ, ένα με κήπο παραπέρα, μια άκρη από το παλιό ρέμα κοντά στη Βουλιαγμένης. Όλο και λιγότερα.

¨Όπως και να ‘χει… Εύχομαι στους φίλους, καθώς και σ’ όσους βρεθούν περαστικοί στο παρόν ιστολογοφόρο

Καλή Ανάσταση

 

Αλλαγή ημερομηνίας εξετάσεων

Προσοχή:  Λόγω των κινητοποιήσεων για το Ασφαλιστικό οι εξετάσεις του μαθήματος ¨Κοινωνιολογία της μαζικής Επικοινωνίας (Α-Μ) που επρόκειτο να γίνουν την Τετάρτη 13. 2. 08, μετατίθενται την Πέμπτη 14. 2. 08, στην ίδια αίθουσα, στις 11:30 πμ.

Αργώ αλλά δε λησμονώ (τελείως)

 Για τους διαδικτυακούς φίλους

 

Άννα Σήλια: Μετά την αμοιβαία ανταλλαγή ευχαριστιών, (που όπως λέει και ο ¨Ανώνυμος¨ παρακάτω, είναι καλό πράγμα), πώς να το πω; Ας πώ ότι μετά το μήνυμά σου, ¨εύχαρις¨ (του ευχάριτος – με την έννοια του χαρούμενος) ¨στω¨ (μη λεξικογραφημένη  λέξη που την επινόησα τώρα και που θα μπορούσε να προσληφθεί ως το πρώτο ενικό του γνωστού ¨στώμεν καλώς¨ -έστω κι αν αυτό το τελευταίο ελέχθη επ’ ευκαιρία δαιμονικών συμβάντων).

ΑΒΑΚ: Αγγελε, πού στην ευχή το’χω χώσει αυτό το ανορθόγραφο, που το ψάχνω και δε το βρίσκω;

Ναυσικά: Καλώς όρισες στο ιστολογοφόρο.

Β.Ν.

Περί αυτονομίας της πολιτικής (φάσεις ¨τηλεοπτικής δημοκρατίας¨)

 Πριν δύο χρόνια (Ιούνιος του 2005) κυκλοφόρησε μια συλλογή κειμένων με τίτλο ¨ΜΜΕ: Κοινωνία και Πολιτική¨ και υπότιτλο ¨Ο ρόλος και η λειτουργία των Μέσων στη σύγχρονη Ελλάδα¨ (εκδόσεις Σιδέρη, επιμέλεια του συνάδελφου Χρήστου Φραγκονικολόπουλου).

Εκεί (στις σελίδες 51-85), δημοσιεύεται ένα δικό μου θεωρητικό κείμενο με τίτλο: ¨Επικοινωνιακή και πολιτική εξουσία τον καιρό της επέλασης των ιδιωτών¨.

Ανεβάζω αυτό το κείμενο στο ιστολόγιο προς χρήση των φοιτητών μου (ιδιαίτερα του μαθήματος ¨Κοινωνιολογία των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας¨), αλλά και οποιουδήποτε ενδιαφέρεται για τα θέματα των σχέσεων μεταξύ ¨επικοινωνίας¨ και ¨εξουσίας¨

.Σημείωση: εδώ παρακάτω ανάρτησα το εισαγωγικό μέρος (που είναι διατυπωμένο με μορφή ερωτοαπαντήσεων). Το πλήρες κείμενο μαζί με τις υποσημειώσεις, δίπλα, στις σελίδες ( pages), σε δύο μέρη και  με τίτλο:Η επικοινωνιακή εξουσία και οι Ιδιώτες (1) και (2) .    

Επικοινωνιακή και πολιτική εξουσία τον καιρό της επέλασης των ιδιωτών

  1. Συνοπτική παρουσίαση

Τα βασικά σημεία επί των οποίων αρθρώνεται το παρόν κείμενο (διατυπωμένα υπό μορφή ερωτοαπαντήσεων) είναι τα εξής:

Με ποιο έναυσμα συντάχθηκε το κείμενο;

Την κρίση στις σχέσεις μεταξύ κύκλων της πολιτικής και κύκλων της επικοινωνιακής εξουσίας, που παρατηρείται κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Γιατί;

Γιατί, αν και ασαφής ως προς τους όρους που την περιγράφουν,  είναι έντονη και κατά τη γνώμη μας ενδεικτική μιας σειράς σημαντικών μεταβολών ευρύτερης σημασίας.

Υπάρχει γενικότερο ενδιαφέρον για το θέμα;

Ναι, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές πεδίο, ιδιαίτερα στις χώρες όπου είναι ήδη αισθητές οι συνέπειες και οι παρενέργειες της ισχύουσας παγκοσμιοποιητικής πολιτικής.

Πρόκειται για μια καινοφανή κατάσταση ή για ένα φαινόμενο που έχει επανεμφανιστεί στο παρελθόν, έστω υπό διαφορετικούς όρους;

Θα υποστηρίξουμε ότι, έστω και εάν παρατηρούνται ανέκαθεν τάσεις αυτονόμησης της γενικώς επικοινωνιακής από την καθαυτό πολιτική εξουσία, η σημερινή κατάσταση ρήξης οφείλεται σε έναν νέο συνδυασμό πρωτογενών παραγόντων.

Έχουν εντοπιστεί αυτοί οι παράγοντες;

 Εν πολλοίς, ναι. Εκείνο που διαφέρει είναι η σημασία που τους αποδίδεται από τους διάφορους μελετητές. Επίσης, διαπιστώνεται μια ευρέως διαδεδομένη τάση, ορισμένοι από αυτούς τους παράγοντες να θεωρούνται ως πλέον οριστικά δεδομένοι και άνευ προσεχών εναλλακτικών διαφοροποιήσεων. Πρόκειται για το ρεύμα που καταλήγει στο να διατυπώνει απόψεις περί του τέλους της ιστορίας. [1] 

Ποιοι είναι οι παράγοντες των οποίων οι επιπτώσεις και οι παρενέργειες, σύμφωνα με το παρόν κείμενο, θα πρέπει να εξεταστούν εκτενέστερα;

Οι ισχύουσες διαδικασίες παγκοσμιοποίησης και ο ρόλος των ιδιωτών σε αυτές. Κυρίως οι λόγοι για τους οποίους οι ιδιώτες κατά την τρέχουσα περίοδο επελαύνουν. Επίσης, θα πρέπει να εξεταστεί αναλυτικότερα η πορεία και η σημερινή σύνθεση των ομάδων που ασκούν επικοινωνιακή εξουσία. 

Ποιοι είναι αυτοί οι ιδιώτες; Μια άλλη λέξη για να αποκαλέσει κανείς τους καπιταλιστές;

Όχι ακριβώς. Οι καπιταλιστές δεν στράφηκαν ανέκαθεν κατά του κράτους. Το αντίθετο, υπήρξαν οι συνδημιουργοί (μαζί με ποικίλους κοινοτιστές της νεωτερικής επικοινωνιακής εξουσίας) του νεότερου εθνικού κράτους. Ο εμπορικός και ο βιομηχανικός καπιταλισμός αξιοποίησαν και συχνά καταχράστηκαν τις οργανωτικές ιδιότητες της πολιτείας. Ωστόσο, υπήρξαν πάντοτε κάποιοι ακραίοι αντικοινοτικοί, ατομικιστές ιδιώτες, εχθροί της πολιτείας και της ένταξης της πολιτικής στα πολιτειακά πλαίσια, οι οποίοι όμως, σπάνια έγιναν τόσο ισχυροί ώστε να μπορέσουν να απειλήσουν την οργανωμένη πολιτεία και τις κοινωνικές της λειτουργίες. 

Υπέρ ποιας βασικής ερμηνευτικής υπόθεσης συνηγορεί η παρούσα εργασία;

Ότι η κρίση που βιώνουμε σήμερα μεταξύ πολιτικής και επικοινωνιακής   εξουσίας, η οποία συνηθέστερα γίνεται αντιληπτή ως ένταση και διαμάχη μεταξύ πολιτικών και δημοσιογράφων, εντάσσεται στην ουσία σε μια γενικότερη κοινωνική και πολιτική κρίση, που οφείλεται με τη σειρά της στην δημιουργία μιας νέας αντιπαράθεσης. Από τη μία πλευρά παρατάσσονται οι όλο και ισχυρότερες ιδιωτικές δυνάμεις και από την άλλη ό,τι εξακολουθεί να αντιστέκεται από την οργανωμένη κατά τα νεωτερικά πρότυπα πολιτεία, δηλαδή άνθρωποι και θεσμοί νοούμενοι ως θεματοφύλακες του δημοσίου συμφέροντος. Η αντιπαράθεση έχει επίσης τα κλασικά χαρακτηριστικά μιας ακόμη σύγκρουσης μεταξύ ατομισμού και κοινοτισμού.

Γιατί οι ιδιώτες παρουσιάζονται ξαφνικά τόσο ισχυροί;

Γιατί χάρη σε μια σειρά ιστορικών συγκυριών κατάφεραν να ιδιοποιηθούν δύο βασικά πράγματα:

Πρώτον, τη δυνατότητα χειρισμού μεγάλων ποσοτήτων – πληθυσμών (μέσω της απομνημόνευσης και του χειρισμού όλο και μεγαλύτερου πλήθους πληροφοριών, ευχέρεια που παρέχεται από τους υπολογιστές νέας τεχνολογίας).

Αυτή η ιδιοποίηση τους επιτρέπει να μην έχουν  πλέον ανάγκη τις οργανωτικές διαχειριστικές γραφειοκρατίες, άρα στην ουσία να μη χρειάζονται το ισχυρό οργανώνον κράτος (σήμερα ένας φορητός υπολογιστής μπορεί να κάνει τη δουλειά ολόκληρης της Ναπολεόντειας γραφειοκρατίας σε λιγότερο χρόνο).

Δεύτερον, ένα σημαντικό υποκατάστατο της πάλαι ποτέ επικοινωνιακά πανίσχυρης εκκλησίας: τα ΜΜΕ και ιδίως τα ηλεκτρονικά. Τα νέα μέσα φάνηκαν ικανά να υποκαταστήσουν τις εκκλησίες σε πολλές από τις παλιές συλλογικές κοινωνικοποιητικές, επικοινωνιακές τους λειτουργίες[2].Έτσι οι ιδιώτες αισθάνονται ισχυρότεροι από το παραδοσιακό νεωτερικό κράτος, το οποίο καταλήγει να (τους) είναι ενοχλητικό υπό την φορολογούσα, δασμολογούσα, ελεγκτική, διαιτητική και (με προτεραιότητα)  κοινωνικώς εξισορροπούσα ιδιότητά του.

Επομένως, η κρίση δεν είναι τόσο μεταξύ πολιτικών και δημοσιογράφων, όσο μεταξύ ισχυρών ιδιωτικών συμφερόντων που αμφισβητούν την νεωτερική κρατική οργάνωση  (ιδιωτών) από τη μία πλευρά και των (έστω κατά παράδοση ή έστω κατά ισχύουσα ακόμη σύμβαση) εκφραστών της δημόσιας αντίληψης, από την άλλη.

Η διχοτόμηση αυτή σχετίζεται άμεσα και με τους άλλους προεξάρχοντες δυϊσμούς της τρέχουσας περιόδου: παρεμβατισμός – νεοφιλελευθερισμός, κοινοτισμός – ατομικισμός, μοντερνισμός – μεταμοντερνισμός. Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν δημοσιογράφοι που να διεκδικούν την εκφραστική τους αυτονομία ή ότι εξέλειψαν οι επικοινωνητές που να εξακολουθούν να στηρίζουν νεωτερικές ή ακόμη και αρχαϊκές θεωρήσεις, ούτε πως δεν υπάρχουν πολιτικοί, (κάθε άλλο) που να μην έχουν ήδη ενδώσει στις πολιτικές των ιδιωτών.Σε κάθε περίπτωση, γίνεται όλο και πιο ορατή η ανάγκη να διερευνηθούν εκτενέστερα οι μορφές με τις οποίες παρουσιάζεται σήμερα η επικοινωνιακή εξουσία.

Έχει υπάρξει άλλη ιστορική περίοδος κατά την οποία οι ιδιώτες να παρουσιάζονται τόσο ισχυροί; 

Ναι, χαρακτηριστική  όσον αφορά την αυξημένη  δύναμη των ιδιωτών υπήρξε η μεσαιωνική περίοδος στον δυτικό κόσμο. Και τότε είχαν καταφέρει, χάρη σε μια σειρά ιστορικών συγκυριών, να ιδιοποιηθούν τη βασική οικονομική λειτουργία της περιόδου (που δεν ήταν η «νέα οικονομία», αλλά η γεωργική εκμετάλλευση του εδάφους  -οι άλλες οικονομικές λειτουργίες είχαν συγκυριακά υποβαθμιστεί), και τότε είχαν επιτύχει, αν όχι τον έλεγχο, τουλάχιστον έναν αμοιβαία επωφελή συνεταιρισμό με  την κεντρική επικοινωνιακή δύναμη της εποχής, την καθολική εκκλησία. Η σχέση στηρίχτηκε και μακροημέρευσε, μεταξύ άλλων, χάρη σε ένα σύστημα κληρονομικής διανομής των αξιωμάτων (ο πρωτότοκος γιος φεουδάρχης, ο δευτερότοκος καρδινάλιος ή επίσκοπος).

Είναι αυτή η μόνη αξιοπρόσεκτη ομοιότητα ανάμεσα στις σημερινές τάσεις και την μεσαιωνική συγκυρία;

Οχι. Πέρα από τη συμβολική ομοιότητα μεταξύ των θυρεών και των κατατεθέντων εμπορικών σημάτων, τώρα όπως και τότε η εδαφικότητα ως σημείο αναφοράς υποχωρεί: τότε προς όφελος αναθέσεων, συμβάσεων και συμφωνιών που ανεξαρτητοποιούσαν το φεουδάρχη από τη συγκεκριμένη γη που διοικούσε, ενώ σήμερα η επίθεση στην εδαφικότητα εντάσσεται στο πλαίσιο της κατεδάφισης του νεωτερικού εθνικού κράτους.  

Επίσης συνέπεσε και ενδεχομένως ευνόησε τις εξελίξεις, το γεγονός ότι τότε, όπως και τώρα, ο «παγκόσμιος» διαθέσιμος χώρος έμοιαζε περιορισμένος, τότε από απροσπέλαστους ωκεανούς και ερήμους, σήμερα από ένα απροσπέλαστο (επί του παρόντος) αστρικό διάστημα.   Και στις δύο περιπτώσεις η επικοινωνιακή εξουσία μπόρεσε να δημιουργήσει και να χειριστεί ένα φαντασιακό υποκατάστατο του χώρου, τότε το υπερπέραν, τώρα το χώρο της αποκαλούμενης εικονικής πραγματικότητας.

Η διαπίστωση αυτών των ομοιοτήτων έχει κάποια συγκεκριμένη επίπτωση στην κατανόηση της σημερινής κατάστασης;

Θα μπορούσε ίσως να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε ότι, παρά τις συχνές δηλώσεις των μεταμοντέρνων νεοφιλελεύθερων παγκοσμιοποιητών πως ο κύριος στόχος των καταιγιστικών αλλαγών που προτείνουν και που υλοποιούν είναι οι αρχαϊκές επιβιώσεις, αντίθετα, ενδέχεται ο στόχος να μην είναι άλλος από τον (μεταμεσαιωνικό) μοντερνισμό.

Είναι δυνατό και επιτρεπόμενο να μιλάει κανείς, έστω mutatis mutandis,  για ιστορικές αντιστοιχίες και να κάνει συγκρίσεις με φαινόμενα του απώτατου παρελθόντος, όταν ζούμε σε μια εποχή που μοιάζει να φετιχοποιεί την (κάποτε προς αποκλειστική χρήση των ενιστάμενων και των καταπιεσμένων) ιδέα της προόδου και που λατρεύει, με καθεστωτικό πλέον τρόπο, την καινοτομία;

Ναι, αν αποδεχθεί απόψεις όπως αυτές που διατυπώνει ο Regis Debray,  σύμφωνα με τις οποίες η πρόοδος είναι υπαρκτή και ουσιαστικά μη αντιστρέψιμη στις σχέσεις του ανθρώπου με τα πράγματα (διαρκώς αυξανόμενη γνώση του φυσικού κόσμου), όχι όμως και στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, τομέα όπου είναι δυνατές παλινδρομήσεις, εμμονές και επανεμφανίσεις.

Η ελληνική εκδοχή της προκείμενης κρίσης παρουσιάζει αξιοπρόσεκτες ιδιομορφίες;

Αν και οι καθοριστικοί παράγοντες της κρίσης είναι διεθνούς χαρακτήρα, η ελληνική περίπτωση παρουσιάζει όντως αξιοπρόσεκτες ιδιαιτερότητες, χάρη στις ιδιομορφίες του κοινωνικού και του πολιτισμικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο εκδηλώνονται οι αλλαγές.   

Βασίλης Νόττας

Οι αμέλειες και η αυτοκριτική του ιστοκαταγραφέα σε περίοδο εξετάσεων και λοιπών αναστατώσεων

 

Περίοδος εξετάσεων στο πανεπιστήμιο.

Διπλή.

Πέρσι αγώνας,  φέτος αξιολόγηση.

Μπόλικη, Διπλής όψεως. Δύο σε ένα.

Εξετάσεις για όλους. Και Σεπτέμβρης, και Οκτώβρης.

Και με πυρκαγιές, και με εκλογές, και με αναζήτηση αρχηγών και λοιπών διεκδικητών εξουσίας (για το καλό μας -εννοείται).

 

Είπα: Πρώτα θα βάλω σε τάξη τα πράγματά μου πάνω και γύρω από το γραφείο και μετά με άνεση, με ηρεμία, με το πάσο μου, άνευ αγχών και έξωθεν πιέσεων θα φορτώσω το ιστολογοφόρο μου και θα το εξαπολύσω και πάλι να κόψει βόλτες στις κυβερνοθάλασσες,  να αλιεύσει απόψεις και να ανταλλάξει σχόλια.

Είπα. Αλλά δε μού ’κατσε!

Στο γραφείο είναι αυτονόητο ότι δε βάζει χέρι κανείς, ούτε εγώ ο ίδιος, αν δεν αισθανθώ πνευματικά έτοιμος. Το γραφείο αντιπροσωπεύει τις εύθραυστες ισορροπίες τις χωρικής και χρονικής ιεράρχησης των τρεχούμενων.

Στη μία γωνία καραδοκούν τα γραπτά της τελευταίας φουρνιάς, ανήσυχα μπας και έχει γίνει κανένα λάθος καταχώρησης, έτοιμα για ξαναϊδώματα και επαληθεύσεις. Στη άλλη, απέναντι, εργασίες διορθωμένες και αδιόρθωτες περιμένουν κι αυτές ανυπόμονα ψύχραιμες εκτιμήσεις και αιτιολογημένες διορθώσεις.

Στο μεσοδιάστημα φύλλα γραμμένα, φύλλα άγραφα (τα πιο αισιόδοξα), μολύβια μηχανικά, μολύβια αμήχανα, μολύβια παλιάς συρτής τεχνολογίας, μολύβια χρωματιστά και μολύβια άχρωμα, στυλό μαύρα, μπλέ και κόκκινα, μαρκαδόροι υπογραμμιστικοί και μαρκαδόροι με άποψη, γόμες λαστιχένιες, γόμες κολλητικές, διορθωτήρες συγχωρητικοί, ξύστρες αιχμηρές, συρραπτήρες καταγεγραμμένων ιδεών, διακορευτές αδέσποτων σελίδων (οι πιο ζόρικοι), σημειωματάρια οργανωμένα, σημειώσεις σκόρπιες, σημειώσεις χύμα, σημειώσεις  ασημείωτες (οι πιο ευρηματικές), χαρτονάκια, χαρτάκια, συνδετήρες, πινέζες, ένα ψαλίδι που κόβει, δύο στη σύνταξη, αλλά όμορφα, ένα ξεσκονιστήρι σε μορφή πινέλου (ξεμαλλιασμένο), δύο πίστες για ποντίκια (κυβερνητικά), και βέβαια, στη μέση, επιβλέπουσα και πανθ’ορούσα, η οθόνη του Μεγάλου Ατίθασου, παρέα με το απαραίτητο πληκτρολόγιο, το όλον μέσα σε ένα χαμό από αλληλοκαλυπτόμενα όσο και διαπλεκόμενα καλώδια, και, ακόμη, μέσα στο αδιαχώρητο, ως δια μαγείας, λίγος χώρος για τον Μικρό, τον Φορητό, που πάει κι έρχεται βιαστικός και ευέλικτος.

Σας περιγράφω τη κατάσταση για να καταλάβετε γιατί είπα: πρώτα λίγη τάξη στο γραφείο και μετά  δικτυακή επικοινωνία κατά το δοκούν.

Αλλά δε μου φτούρησε. [Το γραφείο παραμένει ως έχει, οι τελευταίες εξετάσεις είναι τη Δευτέρα 15 (¨κοινωνική ιστορία της μαζικής επικοινωνίας¨-αυτές που μετακινήθηκαν γιατί έπεφταν την επόμενη των εκλογών].

Έτσι άλλαξα ιδέα κι έκλεψα λίγο χρόνο (και χώρο) για το παρόν σημείωμα.

Ήθελα να ευχαριστήσω την Αννα Σήλια και τον Στράτο που μου άφησαν σημειώματα, τον Μήτσο, που την καταβρήκε με τη «γυναίκα τανάλια», και τους φοιτητές που έστειλαν σχόλια αυτό το τελευταίο διάστημα.

Τα λέμε…

Β.Ν.             

Σημείωση (2)

Δίπλα, στις σελίδες, τελευταίες (ελπίζω) υπενθυμίσεις σχετικά με τις ημερομηνίες των εξετάσεων κλπ. Τίτλος: “28.09.07 Εξετάσεις: Ημερομηνίες κλπ.”

Μαθηματική συνάρτηση με αυτοομοιότητα

 Τάδε  έφη (άμα τε εποίησεν) Καμπουράκης.

(εμένα κάτι άλλο μου θυμίζει…)

Νέα κείμενα αυτή την εβδομάδα

Γι αυτή την εβδομάδα, έχουμε και λέμε:

α. Ένα σημείωμα, εδώ παρακάτω, για τη «γυναίκα τανάλια», (ανερχόμενη φιγούρα της Νέας Εποχής). 

β. Τις δύο πρώτες συνέχειες του ΜΠΑ!!!  (υποσελίδες  στην σελίδα ¨Ο φανταστικός κόσμος του Ανωνύμου Ενός).

γ. Λόγω επικαιρότητας (ημέρα κατά του καπνίσματος), ένα (αυτοβιογραφικό) σημείωμα για το πώς έκοψα το κάπνισμα¨, με τίτλο ¨ο καπνός και ο φόβος, καταχωρημένο (υποσελίδα) σε αυτά που ¨κάτι λένε ακόμη¨, και

δ. Στη σελίδα ¨μαθήματα¨: πληροφορίες και (καλοπροαίρετες) παραινέσεις προς τους φοιτητές μου, εν όψει εξετάσεων.  Υπενθυμίζω ότι το ιστολόγιο είναι  πειραματικό και τυχόν αβλεψίες, αδεξιότητες και λάθη (χαμός με τις γραμματοσειρές και την μεταφορά κειμένων από τον επεξεργαστή), γίνεται προσπάθεια να περιοριστούν.