Βασίλης Νόττας: Το Ιστολογοφόρο

Κοινωνία, Επικοινωνία, Φαντασία και άλλα

Εγώ, ο Καμπουράκης και το ποίημα-κουίζ

Posted by vnottas στο 9 Ιουλίου, 2007

 

Γράφω στον Καμπουράκη: ¨Γιώργο, στείλε μου κάτι ακόμη για το ιστολογοφόρο, το πρώτο άρεσε…

Μου απαντάει ο Καμπουράκης: ¨πάρε αυτό¨.

Και κάτι τι αρχίζει να κατεβαίνει στο Αουτλούκ Εξπρές.

Και συνεχίζει να κατεβαίνει.

Και κατεβαίνει ακόμη.

(Εδώ θα πρέπει να διευκρινίσω ότι το καβουρδιστίρι μου είναι ακόμη σιγανής και περιστοχαστικής τεχνολογίας).

Ο Ατίθασος ζορίζεται, σφίγγεται, αλλά δεν καταφέρνει να ξεφουρνίσει το περιεχόμενο. Στο τέλος μου βγάζει ταμπέλα: ¨αδυνατώ να το κατεβάσω, ο δημιουργός του έχει χρησιμοποιήσει πρόγραμμα που μου προκύπτει μυστηριώδες και άγνωστο¨.

Άλλο ιμέιλ για τον Καμπουράκη:

¨Αυτό δεν έρχεται. Μπούκωσε και το μηχάνημα. Ερωτήμα: Τι ήταν; Αίτημα: Κάνε κάτι…¨

¨Τα έβαλα στη μέγγενη και στο ξαναστέλνω¨, μου απαντάει. ¨Είναι δύο ζωγραφιές μου που μπορείς να χρησιμοποιήσεις για να διακοσμήσεις τον κυβερνοχώρο σου, η δεύτερη είναι ένα fractal δηλαδή η απεικόνιση μιας μαθηματικής συνάρτησης, με αυτοομοιότητα.¨

Ο Ατίθασος αν και υποθέτω ότι (αυτός) τις απεικονήσεις μαθηματικών συναρτήσεων, προπαντός με αυτοομοιότητα, τις παίζει στα δάχτυλα, (αν όχι στο πληκτρολόγιο), βογκάει, μουρμουρίζει, ξανασφίγγεται…

Τζίφος !

¨Και  τι άλλο έχεις;¨ ξαναρωτάω το Γιώργη.

¨Ένα μικρό ποίημα¨, μου απαντάει. ¨Από τη συλλογή μου ΄Κούκος μονός΄, που τυπώθηκε και έχει εξαντληθεί¨.

¨Έτσι μπράβο, σκέφτομαι και περιμένω να ανοίξει το επισυναπτόμενο για να το φορτώσω¨.

Αυτή τη φορά ο Ατίθασος κάνει το καθήκον του χωρίς ενστάσεις και νάζια. 

Του ρίχνω μια πρώτη ματιά και ξαναγράφω στον Καμπουράκη.

¨Καλά, εσύ από κλασσικό μπήκες στο Πολυτεχνείο;

Εγώ πάντως όχι.

Τα λατινικά μου φτάνουν ίσα ίσα για να παρακολουθήσω μια παρτίδα Ρόμα – Λάτσιο. Για στείλε κανα προσανατολιστικό επεξηγηματικό σημείωμα, να διαφωτίσεις εμένα και τους ιστοαναγνώστες μας.  

ΑΒΕ!¨

Έστειλε.

Όχι τα σχόλια που περίμενα, αλλά :

α.  Δύο διευθύνσεις στο διαδίκτυο για λατινο -αγγλικές μεταφράσεις http://www.archives.nd.edu/cgi-bin/words.exe  και
http://archives.nd.edu/latgramm.htm.

β. Μια ενδεικτική πληροφορία:  Όλες οι επί μέρους φράσεις του ποιήματος  υπάρχουν στο ΌΝΟΜΑ ΤΟΥ ΡΟΔΟΥ.

γ. Μια φιλοσοφική αρχή εξειδικευμένη για αυτή την περίπτωση, που, ούτε λίγο ούτε πολύ, λέει ότι: ¨το ταξίδι (είναι εκείνο που) αξίζει¨.

Σε αυτό το σημείο εγώ παραδόθηκα, και αποφάσισα να σας παραδώσω το ποίημα στην ορίτζιναλ εκδοχή, δίχως μεταφράσεις και εισαγωγικά σημειώματα. Βρίσκεται εδώ ακριβώς από κάτω.

Το υποπτεύομαι ενδιαφέρον.

Διαφωτίστε με… 

Amor vagabundus

*O* Sidus clarum puellarum,

        o porta clausa, fons hortorum

        cella custos ungentorum

        cella pigmentoria, Ave

 Pulchra enim sunt ubera tua

        quae paululum supereminent

        et tament modice,

               nec fluitantia licenter

        sed restricta leniter

repressa sed non depressa…

Fons hortorum, de te fabula narratur

 

Tolle et lege, o corona regni de manu Amor.


 

Omnis mundi creatura

        quasi liber et pictura

        nobis est in speculum

 Amor, o occuli speculae mundi,

        facit quod ipsae res quae amantur,

        amanti aliquo modo uriantur

        et amor, o valde bona ab initio,

        est magis cognitivus quam cognitio

 

Tipice laberinthus denotam hunc mundum

intranti largus redenti sed nimis artus.

Mundus senescit sine Amor sine mentis verbum

Salva me ab ore leonis tu fons vitae

Sine existentia tua mundus est sicut

        civitas sine opibus mensa sine cibis

        hortus sine herbis pratum sine floribus

        arbor sine foliis, arbor vitae crucifixae

 

Pulchra enim sunt ubera tua

Pulchra enim sunt femora tua

Pulchra enim sunt occuli tua

        iam homo nudus cum nuda iacebat

Amor per mundum discurrit vagabundus.

 

        

NIΨΟΝΑΝΟΜΗΜΑΤΑΜΗΜΟΝΑΝΟΨΙΝ

2 Σχόλια to “Εγώ, ο Καμπουράκης και το ποίημα-κουίζ”

  1. Dr nONE said

    En medio del camino de la vida,
    errante me encontré por selva oscura,
    en que la recta vía era perdida.

  2. Mr Key said

    La via retta non esiste, trattasi di un cerchio senza inizio e fine. Dunque, la possiamo percorrere senza timori o rimorsi, tanto, prima o poi, torneremo al punto di partenza.

    Mr. Key

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: