Βασίλης Νόττας: Το Ιστολογοφόρο

Κοινωνία, Επικοινωνία, Φαντασία και άλλα

Μία επιστολή

Posted by vnottas στο 12 Μαρτίου, 2009

Ένα πρόσωπο που συνάντησα πριν λίγα χρόνια και που, αν και δεν είχα την ευκαιρία να γνωρίσω καλύτερα, μου προκάλεσε αμέσως  συμπάθεια ¨εξ ενστίκτου¨, είναι ο καθηγητής της Νομικής Κώστας Χατζηκωνσταντίνου. Γι αυτό στενοχωρήθηκα που οι διαδικασίες της συμμετοχής   του σε (και της απεμπλοκής του από) το εκλεκτορικό σώμα που συνεδρίασε πρόσφατα στη σχολή μου για τη γνωστή ανέλιξη, έδωσαν λαβή σε παρεξηγήσεις. (Αυτό εν πολλοίς οφείλεται στο ότι τα μέλη της γενικής συνέλευσης  δεν γνώριζαν μέχρι την τελευταία στιγμή την τελική σύνθεσή του εκλεκτορικού σώματος και πολύ περισσότερο τα αιτήματα παραίτησης ή αποχώρησης από αυτό).  Όμως η κατάσταση διευκρινίστηκε και  με χαρά αναδημοσιεύω την επιστολή του συνάδελφου Α, Μπαλτζή ο οποίος είχε διατυπώσει κάποιες σχετικές ενστάσεις και ο οποίος αποσαφηνίζει τα πράγματα.

(Η επιστολή κυκλοφόρησε στον ¨ενδοπανεπιστημιακό διάλογο¨ και περιλαμβάνει και γενικότερες παρατηρήσεις για την διεξαγωγή της εν λόγω συνεδρίασης. Με τη συναίνεση του κ. Μπαλτζή αποσιωπώ μερικά δευτερεύοντα σημεία που αφορούν σε επιμέρους διαφωνίες με άλλα πρόσωπα εμμέσως και δευτερευόντως εμπλεκόμενα σε αυτή την ιστορία. Αλλιώς θα χρειάζονταν επεξηγήσεις που κρίνω πλεοναστικές. Σημειώνω επίσης ότι συμμερίζομαι πλήρως τα όσα γράφει για τους καθηγητές Ιντζεσίλογλου και Αναστασιάδη).

Η επιστολή:

Αγαπητοί συνάδελφοι,
Δοκίμασα μια ιδιαίτερα ευχάριστη έκπληξη σήμερα. Ο κύριος 
Χατζηκωνσταντίνου αποκατέστησε την εμπιστοσύνη και το σεβασμό στις 
διαδικασίες κρίσης των μελών ΔΕΠ και έδειξε στην πράξη τι σημαίνει 
ακαδημαϊκός δάσκαλος, όταν με υποδειγματικό τρόπο, με γενναιότητα και 
εντιμότητα αυτοεξαιρέθηκε από το εκλεκτορικό της κ. Παναγιωταρέα. 
Απέδειξε ταυτόχρονα ότι δεν έχει καμία απολύτως ανάγκη από αυτόκλητους 
«προστάτες» (…). Η προσέλευση του κ. Χατζηκωνσταντίνου 
και η αξιοθαύμαστη πράξη του, διαψεύδουν με τον καλύτερο τρόπο την 
εικόνα που τεχνηέντως επιχειρήθηκε να δημιουργηθεί (…).


Σήμερα, οι συνάδελφοι κ.κ. Ιντζεσίλογλου και Αναστασιάδης από το Τμήμα 
Νομικής συνέβαλαν αποφασιστικά, ώστε να ανακτήσει το Τμήμα μας τη 
χαμένη του αξιοπρέπεια, να αποδοθούν επιτέλους τα του καίσαρος τω 
καίσαρι και εμείς – οι νεότεροι συνάδελφοι – να αισθανθούμε ότι 
πράγματι εργαζόμαστε σε Πανεπιστήμιο και όχι στο παραμάγαζο κάποιων 
παραγοντίσκων. Επιστρέφοντας στον «τόπο του εγκλήματος» – όπως από 
παραδρομή ανέφερε κάποιος εκλέκτορας – αποκατέστησαν την εμπιστοσύνη 
μας στις διαδικασίες.

Έκπληξη επίσης αποτέλεσε το γεγονός ότι ορισμένοι συνάδελφοι – 
εξωτερικοί ως προς το Τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ – θεώρησαν καλό να 
καταδικάσουν τα νέα μέσα επικοινωνίας, όπως ο διάλογος αυτός, 
αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι οι νοσταλγοί της αδιαφάνειας, οι 
ζηλωτές της σιωπής, του αυταρχισμού και των ιεραρχιών στρατιωτικού 
τύπου, είναι τελικά τα ίδια πρόσωπα που υπονομεύουν εκ των έσω το 
δημόσιο πανεπιστήμιο.

Δεν με εξέπληξε όμως καθόλου το γεγονός ότι η κυρία Παναγιωταρέα 
επιχείρησε να συγκεντρώσει τα ονόματα των φοιτητών που διαμαρτύρονταν 
για «να τους δείξει αυτή». Είναι άλλωστε γνωστή για τον αμοραλισμό της 
και τις ρηξικέλευθες αντιλήψεις της περί παιδαγωγικής και δημοκρατίας. 
Ε, λοιπόν, η ακαδημαϊκή κοινότητα της έδειξε σήμερα αυτά που εδώ και 
καιρό θα έπρεπε να της έχει δείξει, στερώντας της την ιδιότητα για την 
οποία είχε ήδη ράψει την τήβεννο. Δεν θα εκπλαγώ, επίσης, εάν από 
αύριο κιόλας αρχίσει τις προσπάθειες να αποδώσει το αποτέλεσμα της 
διαδικασίας σε φανταστικούς εχθρούς (π.χ. εκδοτικά συμφέροντα, 
συνομωσίες σε βάρος της κ.λπ.), προσβάλλοντας με τον τρόπο αυτό ακόμη 
μια φορά τους συναδέλφους της.

Εκ μέρους όσων αγαπούμε και σεβόμαστε αυτό που κάνουμε, ευχαριστώ 
όσους συνέβαλαν στο αποτέλεσμα αυτό.

Με εκτίμηση
Α. Μπαλτζής

6 Σχόλια to “Μία επιστολή”

  1. tulka said

    Ως παλαιά απόφοιτη του Τμήματος χαιρομαι ιδιαιτέρως που έχουν αρχίσει να συγκεντρώνονται στο Τμήμα τόσοι αξιόλογοι καθηγητές, που το κλίμα επιτέλους αλλάζει, που μπορούμε πλέον να αρχίσουμε να ελπίζουμε ότι αυτό το Τμήμα θα εξυγιανθεί και θα κατακτήσει τη θέση που του αξίζει. Οπότε εμείς σας ευχαριστούμε κύριε Μπαλτζή και κύριε Νόττα που επώνυμα παίρνετε θέση. Ευχαριστούμε και όσους συνέβαλαν σε αυτήν την ιστορική απόφαση, καθηγητές και φοιτητές.

  2. vnottas said

    Αγαπητή Tulka, χαίρομαι που οι παλιοί μας φοιτητές παρακολουθούν και συμπάσχουν. Προσωπικά πιστεύω ότι το σημαντικό σε όλη αυτή την ιστορία βρίσκεται σε κείμενο γραμμένο από τους φοιτητές. Σου παραθέτω το σχετικό απόσπασμα και, μετά, τις κατά τη γνώμη μου, βασικές λέξεις/ έννοιες:
    Απόσπασμα: ¨Η σημερινή μέρα, μέρα ιστορική για τη σχολή μας, μας γέμισε ελπίδα και αισιοδοξία για το μέλλον. Ήταν για μας η πιο συγκλονιστική στιγμή και το μεγαλύτερο μάθημα που πήραμε μέσα σ’ αυτό το κτίριο. Ένας όμορφος αγώνας, αγώνας αξιοπρέπειας και περηφάνιας.
    Λέξεις: ελπίδα, αισιοδοξία, μάθημα, αγώνας, αξιοπρέπεια, περηφάνια.

  3. Lena said

    Αγαπητέ κύριε Νόττα,
    ανακάλυψα το blog σας διαβάζοντας τις πρόσφατες ειδήσεις για την μη ανέλιξη της κ. Παναγιωταρέα. Χαίρομαι ιδιαίτερα για την παρουσία σας στη μπλογκόσφαιρα, η οποία μου θυμίζει τα μαθήματά σας και την αγάπη σας για τους φοιτητές.
    Σχετικά με την πρόσφατη εξέλιξη, πρέπει να σας πω ότι – ως παλιά φοιτήτρια ττου Τμήματος – ένιωσα μια ζεστασιά μέσα μου, διαπιστώνοντας ότι οι αγώνες των φοιτητών του Tμήματός μας αλλά και των καθηγητών, οι οποίοι τη συνέπεια που διδάσκουν την αποδεικνύουν στην πράξη, απέδωσαν, δίνοντας ταυτόχρονα ένα γερό χτύπημα σε όσες και όσους πιστεύουν ότι το Τμήμα αποτελεί «τσιφλίκι» τους.
    Πρέπει ακόμη να σας πω ότι έστειλα την είδηση σε πολλούς φίλους και γνωστούς, μέσω mail και οι απαντήσεις που έλαβα συνοψίζονται στα εξής:»ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΜΑΥΡΙΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ».
    Να είστε καλά!

  4. vnottas said

    Αγαπητή Λένα
    Σ’ απάντηση στα καλά σου λόγια, πάω δυο σπιθαμές πιο πέρα και σου στέλνω ένα άτιτλο ποίημα του Γιάννη Αγγελάκα, (Ο χαμένος καιρός δε χάνεται…)

    Ο χαμένος καιρός δε χάνεται
    Οι ώρες που σκοτώνουμε επιζούν
    Κάποιος θεός τις συμμαζεύει
    Ζητά πίστη για λύτρα
    Και μεις πληρώνουμε

    Όλα τελικά
    Επιστρέφουν σε μας

    Τα δάκρυα σαν εξατμίζονται δε χάνονται
    Η θλίψη που σκορπάμε επιζεί
    Κάποιος θεός τη συγκεντρώνει
    Ζητά δύναμη για λύτρα
    Και μεις πληρώνουμε

    Όλα τελικά
    Επιστρέφουν σε μας

    Τα όνειρα που εγκαταλείψαμε
    Τα λόγια που δεν είπαμε
    Τα απραγματοποίητα θαύματα
    Οι γιορτές που αναβλήθηκαν
    Οι αστερισμοί που αγνοήθηκαν
    Τα ταξίδια που ακυρώθηκαν
    Δεν χάθηκαν
    Κάποιος θεός τα φροντίζει

    Όλα τελικά
    Επιστρέφουν σε μας

    Από τη συλλογή ¨Σάλια, μισόλογα και τρύπιοι στίχοι¨ (1995)

  5. Ν. said

    Κύριοι Νόττα και Μπαλτζή,
    Δυστυχώς δεν είδα νωρίτερα τα σχόλια σας, όμως ούτως ή άλλως η κ. Παναγιωταρέα επανέρχεται δριμύτερη και ίσως την επόμενη φορά έχει πραγματική πλάκα. Συγνώμη αλλά όλα αυτά τα κείμενα/ύμνοι για τον κύριο Κώστα Χατζηκωναντίνου; Εκτός από εσάς τον γνωρίζει και ο πατέρας μου. Θα γράφατε τα ίδια έαν ξέρατε ότι ο κύριος Χατζηκωναντίνου είναι μέλος μασονικής στοάς; Ένα πρόσωπο σαν αυτό που περιγράφετε, πανεπιστημιακός δάσκαλος, σε τι χρειάζεται να συμμετέχει σε μία μυστικιστική οργάνωση και τι κάνει εκεί μέσα για δεκαετίες ενώ ταυτόχρονα είναι κοινωνικά ανύπαρκτος; Εάν ήταν έντιμος γιατί δεν εξαιρέθηκε έγκαιρα από το εκλεκτορικό ώστε να μην δημιουργηθεί μπάχαλο; όμως, αναξάρτητα από το πως βιώνω την κυρία Παναγιωταρέα, ο κ. Χτατζηκωνστατίνου θα έπρεπε να κάνει γνωστό το πρόβλημά μου έγκαιρα. όμως δεν το έκανε. Της την έφερε την τελευταία στιγμή με αφορμή τον κανακάρη του. Η αποχώρηση αυτού του ανθρώπου από τη συνεδρίαση έσυρε πίσω του και τους άλλους δύο καθηγητές της Νομικής. Έτσι ξεφτίζουν με τρόπ επιστημονικό τα πράγματα. Τελείωσε και το εκλεκτορικό τελείωσε και η συνεδρίαση. Έτσι εξελίχθηκε το πράγμα αγαπητοί μου.

  6. Κύριοι Νόττα και Μπαλτζή,
    Δυστυχώς δεν είδα νωρίτερα τα σχόλιά σας, όμως ούτως ή άλλως η κ. Παναγιωταρέα επανέρχεται δριμύτερη και ίσως την επόμενη φορά έχει πραγματική πλάκα. Συγνώμη αλλά όλα αυτά τα κείμενα/ύμνοι για τον κύριο Κώστα Χατζηκωνσταντίνου; Εκτός από εσάς τον γνωρίζει και ο πατέρας μου. Θα γράφατε τα ίδια έαν ξέρατε ότι ο κύριος Χατζηκωναντίνου είναι μέλος μασονικής στοάς; Ένα πρόσωπο σαν αυτό που περιγράφετε, πανεπιστημιακός δάσκαλος, σε τι χρειάζεται να συμμετέχει σε μία μυστικιστική οργάνωση και τι κάνει εκεί μέσα για δεκαετίες ενώ ταυτόχρονα είναι κοινωνικά ανύπαρκτος; Εάν ήταν έντιμος γιατί δεν εξαιρέθηκε έγκαιρα από το εκλεκτορικό ώστε να μην δημιουργηθεί μπάχαλο; όμως, αναξάρτητα από το πως βιώνω την κυρία Παναγιωταρέα, ο κ. Χατζηκωνσταντίνου θα έπρεπε να κάνει γνωστό το πρόβλημά του έγκαιρα. όμως δεν το έκανε. Της την έφερε την τελευταία στιγμή με αφορμή τον κανακάρη του. Η αποχώρηση αυτού του ανθρώπου από τη συνεδρίαση έσυρε πίσω του και τους άλλους δύο καθηγητές της Νομικής. Έτσι ξεφτίζουν με τρόπ επιστημονικό τα πράγματα. Τελείωσε και το εκλεκτορικό τελείωσε και η συνεδρίαση. Έτσι εξελίχθηκε το πράγμα αγαπητοί μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: