Βασίλης Νόττας: Το Ιστολογοφόρο

Κοινωνία, Επικοινωνία, Φαντασία και άλλα

Αφροδίτη η καλλίπυγος

Posted by vnottas στο 21 Ιουλίου, 2013

Αφρω

Τι να μας πει κι η Τέχνη, η αφαιρετική;

μπρος την έλξη που ασκούν / οι γλυπτοί σας γλουτοί.

Αν οι κώλοι οι φτιαχτοί, / είναι πια οι πιο πολλοί,

σ’ έναν γνήσιο χρωστάμε /εύγε, δόξα, τιμή!

*

 Η πλάτη σας εκεί / καταλήγει με χάρη

κι ένας ποιητής σωστός / όχι δεν θα  αρνηθεί

Να αφιερώσει σ’ αυτό / το γιομάτο φεγγάρι

Λόγο επαινετικό / που δεν θα ξεχαστεί.

*

Δίπλα μου σαν βρεθεί, / πάντα ανατριχιάζω

Λέω τι θα συμβεί / -στραβός ειν’ ο ντουνιάς-

φεγγάρια αλλονών /αν βρεθώ να αγκαλιάζω;

Μα… τα μάτια θα σφαλνώ / και θα σκέπτομαι εσάς!

*

Για να ’χετε, μαντάμ, / τέτοια επιτυχία

παιδέψατε θαρρώ, /εστέτ ένα σωρό

κόφτρες και ράφτρες που, / κομψότατη κυρία

φτιάξαν για σας εικόνα, / περίγραμμα λαμπρό!

*

Ο Δούκας του Μπορντό, / λέει το τραγουδάκι (*)

στον πισινό μου μοιάζει, / γι αυτό και πάει σκυφτός,

μα θα ‘ταν πιο σωστό / αν έμοιαζε λιγάκι

με τον δικό σας, που / ειν’ πιο καμαρωτός!

καλλίπυγος

Στους φθονερούς να μη / δίνετε σημασία

πως βάλατε, που λεν, / σε μέρη χαμηλά

την πρώτη, ίσως και / την μόνη σας αξία…

Μα όρθια σαν σταθείτε / την δείχνετε καλά !

*

…Τι είδανε, ας πουν, / σαν βγαίνατε απ’ τ’ αμάξι

κι ο άνεμος τραβά / τη φούστα ως τα ’δω:

και βέλος και καρδιά / είχατ’ εκεί χαράξει

και δήλωση ρητή: ¨Νώντα για σένα ζω¨!

*

… Κι όταν η ρεβερέντζα / προς βασιλείς βαρβάρους

πίσω σας είχε ρίξει / και τότε ξαπλωτή

είδατε τα μυστήρια / που ‘χει το κέντρο βάρους

γιατ’ η βαρύτης έχει / τους νόμους της κι αυτή!

*

Τη Νάπολη κανείς, προτού αποδημήσει

λένε πρέπει να δει: έδρα  πολιτισμού!

Μα εγώ ο ολιγαρκής, η μοίρα αν το θελήσει

την έδρα σας  ας δω, πριν βάλω μπρος γι αλλού…

*

Τι να μας πει κι η Τέχνη, η αφαιρετική;

μπρος την έλξη που ασκούν / οι γλυπτοί σας γλουτοί.

Αν οι κώλοι οι φτιαχτοί, / είναι πια οι πιο πολλοί,

σ’ έναν γνήσιο χρωστάμε / μνεία, δόξα, τιμή!

images (22)

 (*)Λαϊκό γαλλικό προεπαναστατικό τραγουδάκι:

Le duc de Bordeaux ressemble à son frère, 
Son frère à son père et son père à mon cul ;
De là je conclus qu’ le duc de Bordeaux 
Ressemble à mon cul comme deux gouttes d’eau. 

…που σε πρόχειρη (πλειοδοτούσα)  μετάφραση θα μπορούσε ίσως να είναι κάπως έτσι:

Μοιάζει στον αδελφό του, ο Δούκας του Μπορντό

εκείνος στον πατέρα του, κι αυτός στον πισινό μου

Έτσι μπορώ κι εγώ να  πω και να το παινευτώ

και οι τρεις φτυστοί προκύπτουνε στον κώλο τον δικό μου

130px-Bouguereau_venus_detail

Η ¨καλλίπυγος Αφροδίτη¨ είναι ένα σκωπτικό τραγουδάκι του μπάρμπα Γιώργη (Μπρασένς) γραμμένο το 1964. Η μεταφορά των στίχων στα ελληνικά με παίδεψε κάπως για τους γνωστούς λόγους, δηλαδή βασικά έναν: οι (ωραιότατες) λέξεις της γλώσσας μας απαρτίζονται από πολύ περισσότερες συλλαβές απ’ ότι οι αντίστοιχες λοιπές ευρωπαϊκές. Αν τις χρησιμοποιήσεις, η μελωδίκή επένδυση πάει περίπατο. Εν πάση περιπτώσει, έκοψα, έραψα, και το παραπάνω είναι το μέχρι στιγμής σκαρίφημα.

Η Καλλίπυγος από τον Μπρασένς

Η προσαρμογή

Vénus Callipyge 

Que jamais l’art abstrait, qui sévit maintenant
N’enlève à vos attraits ce volume étonnant
Au temps où les faux culs sont la majorité
Gloire à celui qui dit toute la vérité

Votre dos perd son nom avec si bonne grâce
Qu’on ne peut s’empêcher de lui donner raison
Que ne suis-je, madame, un poète de race
Pour dire à sa louange un immortel blason

En le voyant passer, j’en eus la chair de poule
Enfin, je vins au monde et, depuis, je lui voue
Un culte véritable et, quand je perds aux boules
En embrassant Fanny, je ne pense qu’à vous

Pour obtenir, madame, un galbe de cet ordre
Vous devez torturer les gens de votre entour
Donner aux couturiers bien du fil à retordre
Et vous devez crever votre dame d’atour

C’est le duc de Bordeaux qui s’en va, tête basse
Car il ressemble au mien comme deux gouttes d’eau
S’il ressemblait au vôtre, on dirait, quand il passe
» C’est un joli garçon que le duc de Bordeaux ! «

Ne faites aucun cas des jaloux qui professent
Que vous avez placé votre orgueil un peu bas
Que vous présumez trop, en somme de vos fesses
Et surtout, par faveur, ne vous asseyez pas

Laissez-les raconter qu’en sortant de calèche
La brise a fait voler votre robe et qu’on vit
Ecrite dans un cœur transpercé d’une flèche
Cette expression triviale : «  A Julot pour la vie «

Laissez-les dire encor qu’à la cour d’Angleterre
Faisant la révérence aux souverains anglois
Vous êtes, patatras ! tombée assise à terre
La loi d’la pesanteur est dur’, mais c’est la loi

Nul ne peut aujourd’hui trépasser sans voir Naples
A l’assaut des chefs-d’œuvre ils veulent tous courir
Mes ambitions à moi sont bien plus raisonnables:
Voir votre académie, madame, et puis mourir

Que jamais l’art abstrait, qui sévit maintenant
N’enlève à vos attraits ce volume étonnant
Au temps où les faux culs sont la majorité
Gloire à celui qui dit toute la vérité

Venus-Callipyge

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: