Βασίλης Νόττας: Το Ιστολογοφόρο

Κοινωνία, Επικοινωνία, Φαντασία και άλλα

Archive for the ‘Έντσο Γιαννάτσι, Ντάριο Φο και άλλοι στα ελληνικά’ Category

I Gufi: Io vado in banca (Στην τράπεζα πάω) * Enzo Jannacci: Quelli che… ( Εκείνοι που… -όου γιες!) * Dario FO, Enzo Jannacci: Ho visto un re! (Είδα ένα βασιλιά! )

(Και όμως…) υπήρξαν και ευτυχισμένοι (?) τραπεζιτικοί

Posted by vnottas στο 13 Νοέμβριος, 2013

Το τραγούδι των (πάλαι ποτέ) ευδαιμόνων τραπεζιτικών υπαλλήλων

images (3) 

Δε μ’ αρέσει να παίζω κοντραμπάσο

 ούτε τη δόξα στο τζάμπα να γυρεύω

δε μ’ αρέσει να τριγυρνάω με το πουλόβερ

ούτε,  βέβαια, να τραγουδώ στα νάιτ κλαμπ.

*

Στην Τράπεζα πάω,

ο μισθός μου να τρέχει,

                 έτσι μ’ αρέσω                  

και δε θέλω κουβέντα πια.

Τ’ αυτοκινητάκι

τ’ αγοράζω με δόσεις

και το καλοκαίρι

μου ράβω μπλε κουστουμιά.

*

Θέλω να ’μαι  στη Λούτσα κάθε Κυριακή

και στις διακοπές μου πάντα  πάω στη Μύκονο,

το προπό μου συμπληρώνω κάθε Σάββατο

κι έτσι τη Δευτέρα έχω κάτι να πω.

*

Στην Τράπεζα πάω,

ο μισθός μου να πέφτει,

                   έτσι μ’ αρέσω                      

και δε θέλω κουβέντα πια.

Τ’ αυτοκινητάκι,

τ’ αγοράζω με δόσεις

και το καλοκαίρι

μου ράβω μπλε κουστουμιά.

images (1)

Το μουσικό συγκρότημα ¨Οι Γκούφι¨ (Roberto Brivio,  Gianni Magni,  Lino Patruno και  Nanni Svampa) υπήρξε πολύ δημοφιλές στο Μιλάνο της δεκαετίας του ’60. Το τραγούδι ¨Io vado in banca¨είναι γραμμένο από τον Nanni Svampa το 1964. Σας έφτιαξα μια ακόμη προσαρμογή στα ελληνικά.

Io vado in banca

Non mi piace suonare il contrabbasso

né cercare un po’ di gloria nel successo

non mi piace girare col maglione

tanto meno cantare nei night club

*

Io vado in banca                                     

stipendio fisso 

così mi piaccie non se ne parla più.

L’utilitaria

la compro a rate

e per l’estate

mi faccio un vestito blu.

*

Voglio andare a Como ogni domenica

le mie ferie le passo tutte a Rimini

giocherò al Totocalcio tutti i sabati

per parlarne coi colleghi al lunedì.

*

Io vado in banca

stipendio fisso

così mi piaccio

e non se ne parla più.

L’utilitaria

la compro a rate

e per l’estate

mi faccio un vestito blu.

images

Posted in Έντσο Γιαννάτσι, Ντάριο Φο και άλλοι στα ελληνικά, ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ - ΣΤΙΧΟΙ | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Εκείνοι που… (Όου γιες)

Posted by vnottas στο 8 Απρίλιος, 2013

a

Εκείνοι που θέλουν να γίνουν αστέρια της πίστας γιατί έχουν παιδιά να αναθρέψουν, Όου γιές!

Εκείνοι που  όταν κάνουν ομαδική δουλειά νομίζουν ότι προσλήφθηκαν από άλλη εταιρεία,  Όου γιές!  

Εκείνοι που  τα κάνουν όλα γιατί τυγχάνουν επαγγελματίες,  Όου γιές!  

Εκείνοι που ανάβουν ένα κερί στην Παναγία, γιατί έχουν ένα ανηψούδι ετοιμοθάνατο,  Όου γιές!

Εκείνοι που  σου σβήνουν το κερί εξ επαγγέλματος,  Όου γιές!  

Εκείνοι που   ένας Παπαδόπουλος είναι κρυμμένος πάντα μέσα μας,  Όου γιές!  

Εκείνοι που  ψηφίζουν δεξιά επειδή οι δεξιοί βρίζουν καλύτερα στην καθαρεύουσα,  Όου γιές!

Εκείνοι που   ψηφίζουν δεξιά γιατί φοβούνται τους κλέφτες, Όου γιές!  

Εκείνοι που  ψηφίζουν λευκό για να μην λερώσουν,  Όου γιές!  

Εκείνοι που   δεν ανακατεύονται με τα πολιτικά, πα πα πα πα,  Όου γιές!  

Εκείνοι που   ξερνάνε, Όου γιές!  

Εκείνοι που   αντέχουν να υποστηρίζουν ακόμη τον βασιλιά,  Όου γιές!  

Εκείνοι που   αντέχουν να υποστηρίζουν τους βάζελους,  Όου γιές!  

Εκείνοι που   δεν αντέχουν το κρασί,  Όου γιές!  

Εκείνοι που   δεν μας προκύπτουν,  Όου γιές!  

Εκείνοι που   πιστεύουν ότι το Θείο Βρέφος είναι ο Άγιος Βασίλης μωρό, Όου γιές!

 Εκείνοι που   τη νύχτα της πρωτοχρονιάς την κάνουν με την ερωμένη τους, αφού πρώτα κλέψουν την βασιλόπιτα των παιδιών,  Όου γιές! Των δικών τους παιδιών, Όου γιές!  

Εκείνοι που κάνουν έρωτα στα όρθια γιατί νομίζουν ότι έτσι πρέπει να γίνεται στα πιεντ-α-τερ,   Όου γιές!  

Εκείνοι που  βρίσκονται μέσ’ τα σκατά μέχρι εδώ,  Όου γιές! Όου γιές!  

Εκείνοι που   με έναν καλό ύπνο όλα περνούν, ως κι ο καρκίνος,  Όου γιές!  

Εκείνοι που  δεν μπορούν, ούτε τώρα, να πιστέψουν ότι η γη είναι στρογγυλή,  Όου γιές!

Εκείνοι που  δε θέλησαν ποτέ να γυρίσουν από το ανατολικό μπλοκ και το παίξανε αγνοούμενοι,  Όου γιές!  

Εκείνοι που δεν τους συνέβη ποτέ θανάσιμο ατύχημα,   Όου γιές!  

Εκείνοι που δεν θέλουν να καταταγούν στα ες ες,  Όου γιές!  

Εκείνοι που   επιμένουν να σου εξηγούν τις ιδέες σου, χωρίς όμως να σε βοηθήσουν να τις καταλάβεις, Όου γιές!  

Εκείνοι που  λένε η υπηρέτριά μας,  Όου γιές!  

Εκείνοι που  οργανώνουν πορείες πολέμου,  Όου γιές!  

Εκείνοι που  οργανώνουν τα πάντα,  Όου γιές!  

Εκείνοι που   χάνουν τον πόλεμο παρά τρίχα,  Όου γιές!  

Εκείνοι που   θέλουν να σε πάνε να φας βατράχια (ή σούσι),  Όου γιές!  

Εκείνοι που   είναι ακόμη μόλις δύο την νύχτα,  Όου γιές!  

Εκείνοι που  έχουν σύστημα για να χάνουν στη ρουλέτα,  Όου γιές!  

Εκείνοι που  να μην χαθούμε,   Όου γιές!  

Εκείνοι που  προκύπτουν αλλιώτικοι από τους άλλους,  Όου γιές!  

Εκείνοι που  προκύπτουν γενικώς,  Όου γιές!  

Εκείνοι που  γαμώ την ατυχία μου,  Όου γιές!  

Εκείνοι που όταν χάνει η ομάδα τους λένε ότι κατά βάθος δεν είναι παρά ένα παιχνίδι και μετά γυρίζουν σπίτι και χτυπάνε τα παιδιά τους,   Όου γιές!  

Εκείνοι που λένε ότι το χρήμα δεν είναι το παν στη ζωή,   Όου γιές!  

Εκείνοι που εδώ έχουν γίνει όλα μπουρδέλο,   Όου γιές!  

Εκείνοι που  για  λόγους αρχής και όχι χρημάτων,  Όου γιές!  

Εκείνοι που το είπε η τηλεόραση,   Όου γιές!  

Εκείνοι που  το στάτους κβό, υπό την προοπτική ότι, στο βαθμό που,  Όου γιές!

Εκείνοι που  δεν έχουν μια αποστολή να εκτελέσουν,  Όου γιές!  

Εκείνοι που  είναι τίμιοι, αλλά ως ένα ορισμένο σημείο,  Όου γιές!  

Εκείνοι που περιμένουν το τραμ γελώντας και λέγοντας αστεία, Όου γιές!  

Εκείνοι που  περιμένουν να φανεί η αρραβωνιαστικιά για να το παίξουν σοβαροί,   Όου γιές!

Εκείνοι που η μαφία δεν υπάρχει,   Όου γιές!  

Εκείνοι που τους τρομοκρατούν τα γραμμάτια,   Όου γιές!  

Εκείνοι που  δουλεύουμε όλοι για το κεφάλαιο,  Όου γιές!  

Εκείνοι που, αναμάρτητοι, εκτοξεύουν την πρώτη πέτρα, και τη δεύτερη, και την τρίτη… και μετά;   Το μετά το ξέρουμε… Όου γιές!  

Εκείνοι που  σηκώνονται στις έξη, φρέσκοι σαν τριαντάφυλλο, για να δουν την χαραυγή που πέρασε ήδη.  Όου γιές!  

Εκείνοι που μοιάζουν με το γιό μου,  Όου γιές!  

Εκείνοι που  δεν διασκεδάζουν, ακόμη κι όταν γελάνε,   Όου γιές!  

Εκείνοι που  στο θέατρο για να μην ενοχλήσουν πάνε και κάθονται στις τελευταίες σειρές,  Όου γιές!  

Εκείνοι που  παραμένουν στην πρωτεύουσα,  Όου γιές!  

Εκείνοι που  δεν ήταν εκεί,  Όου γιές!  

Εκείνοι που άρχισαν να δουλεύουν από μικροί, συνεχίζουν ακόμη, αλλά δεν ξέρουν γιατί διάβολο το κάνουν, Όου γιές!  

Εκείνοι εκεί…  

  images (1)

Quelli che (1975)

Ο Έντσο Γιαννάτσι, (γιατρός καρδιολόγος και τραγουδοποιός που έφυγε πρόσφατα, Μιλάνο, 3 Ιουνίου 1935 – Μιλάνο, 29 Μαρτίου 2013), πάνω σε μουσική βάση μπλουζ και με τη συνοδεία ενός σαξόφωνου, σχολιάζει με σουρεαλιστικό τρόπο κοινούς τόπους, βίτσια, αλλά και συμπαθέστερα χαρακτηριστικά του μέσου Ιταλού της δεκαετίας του εβδομήντα (όλα μαζί χύμα).

Επειδή οι καιροί αλλάζουν, ο Έντζο, στις μεταγενέστερες συναυλίες του, τροποποίησε πολλές φορές τα λόγια αυτά (γραμμένα αρχικά μαζί με τον Μπέπε Βιόλα).

Εδώ σας έχω μια απόπειρα μετάφρασης στα ελληνικά, αρκετά πιστή στο πρωτότυπο (αρχική εκδοχή), και επιφυλάσσομαι για καμιά πιο επίκαιρη προσαρμογή, του τύπου:

* εκείνοι που πήγαν τα λεφτά τους έξω επειδή νόμισαν ότι πρέπει που και που να τα αερίζουν, Όου γιές!, ή

* εκείνοι που έβαλαν τα λεφτά τους την τράπεζα για να μη τους τα πάρουν οι κλέφτες, Όου γιές!, ή

* εκείνοι που νόμισαν ότι το μνημόνιο είναι ατζέντα, το υπόγραψαν, αλλά ξέχασαν να πάνε στην κηδεία, Όου γιές!, ή

* εκείνοι που δηλώνουν νεοφιλελεύθεροι για να μη τους πάρουν τα σπίτια οι κομουνιστές, Όου γιές!, ή

* εκείνοι που συνωμοσίες δεν υπάρχουν, Μόνο οι συνομωσιολογίες, Όου γιές!

και ούτω καθ’ εξής! (Όου γιές)

Quelli che cantano dentro nei dischi perche’ ci hanno i figli da mantenere, oh yes!

Quelli che da tre anni fanno un lavoro d’equipe convinti d’essere stati assunti da un’altra ditta, oh yes!

Quelli che fanno un mestiere come un altro.

Quelli che accendono un cero alla Madonna perche’ hanno il nipote che sta morendo, oh yes!

Quelli che di mestiere ti spengono il cero, oh yes!

Quelli che Mussolini e’ dentro di noi, oh yes!

Quelli che votano a destra perche’ Almirante sparla bene, oh yes!

Quelli che votano a destra perche’ hanno paura dei ladri, oh yes!

Quelli che votano scheda bianca per non sporcare, oh yes!

Quelli che non si sono mai occupati di politica, oh yes!

Quelli che vomitano, oh yes! Quelli che tengono al re.

Quelli che tengono al Milan, oh yes!

Quelli che non tengono il vino, oh yes!

Quelli che non ci risultano, oh yes!

Quelli che credono che Gesu’ Bambino sia Babbo Natale da giovane, oh yes!

Quelli che la notte di Natale scappano con l’amante dopo aver rubato il panettone ai bambini, oh yes! Intesi come figli, oh yes!

Quelli che fanno l’amore in piedi convinti di essere in un pied-a-ter, oh yes!

Quelli, quelli che sono dentro nella merda fin qui, oh yes! Oh yes!

Quelli che con una bella dormita passa tutto, anche il cancro, oh yes!

Quelli che, quelli che non possono crederci neanche adesso che la terra e’ rotonda, oh yes!

Quelli che non vogliono tornare dalla Russia e continuano a fingersi dispersi, oh yes!

Quelli che non hanno mai avuto un incidente mortale, oh yes!

Quelli che non vogliono arruolarsi nelle SS.

Quelli che ti spiegano le tue idee senza fartele capire, oh yes!

Quelli che dicono «la mia serva», oh yes!

Oh yes! Quelli che organizzano la marcia per la guerra, oh yes!

Quelli che organizzano tutto, oh yes!

Quelli che perdono la guerra… per un pelo, oh yes! Oh yes!

Quelli che ti vogliono portare a mangiare le rane, oh yes!

Quelli che sono soltanto le due di notte, oh yes!

Quelli che hanno un sistema per perdere alla roulette, oh yes!

Quelli che non hanno mai avuto un incidente mortale, oh yes!

Quelli che non ci sentiamo, oh yes!

Quelli diversi dagli altri, oh yes!

Quelli che puttana miseria, oh yes!

Quelli che quando perde l’Inter o il Milan dicono che in fondo e’ una partita di calcio e poi vanno a casa e picchiano i figli, oh yes!

Quelli che dicono che i soldi non sono tutto nella vita, oh yes!

Quelli che qui e’ tutto un casino, oh yes!

Quelli che per principio non per i soldi, oh yes! Oh yes!

Quelli che l’ha detto il telegiornale, oh yes!

Quelli che lo statu quo che nella misura in cui che nell’ottica, oh yes!

Quelli che non hanno una missione da compiere, oh yes!

Quelli che sono onesti fino a un certo punto, oh yes!

Quelli che fanno un mestiere come un altro.

Quelli che aspettando il tram e ridendo e scherzando, oh yes!

Quelli che aspettano la fidanzata per darsi un contegno, oh yes!

Quelli che la mafia non ci risulta, oh yes!

Quelli che ci hanno paura delle cambiali, oh yes!

Quelli che lavoriamo tutti per Agnelli, oh yes!

Quelli che tirano la prima pietra, ma che anche la seconda,la terza, la quarta e dopu? E dopu se sa no…

Quelli che alla mattina alle sei freschi come una rosa si svegliano per vedere l’alba che e’ gia’ passata.

Quelli che assomigliano a mio figlio, oh yes!

Quelli che non si divertono mai neanche quando ridono, oh yes!

Quelli che a teatro vanno nelle ultime file per non disturbare, oh yes!

Quelli, quelli di Roma.

Quelli che non c’erano.

Quelli che hanno cominciato a lavorare da piccoli, non hanno ancora finito e non sanno che cavolo fanno, oh yes!

Quelli li’…

Posted in Έντσο Γιαννάτσι, Ντάριο Φο και άλλοι στα ελληνικά, ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ - ΣΤΙΧΟΙ | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Είδα ένα βασιλιά! (Ho visto un re!)

Posted by vnottas στο 8 Μαρτίου, 2012

Παρατηρήσεις πάνω στο λάιφ στάιλ και τα βάσανα των εκάστοτε ισχυρών (VIPs) τραγουδισμένες από ένα χορό αγροτών, όπως τις κατέγραψε ο Ντάριο Φο και τις τραγούδησε ο Έντζο Γιαννάτσι. Εδώ και μία χειροποίητη απόδοση στα ελληνικά που σας έφτιαξα.

 

 ΕΙΔΑ ΕΝΑ ΒΑΣΙΛΙΑ!

 

-Καλά… αϊντέ… καλά…

-Για πες… Τι ’δες;  Για πες…

-Είδα ’να βασιλιά

-Τι είδες είπες;

-Ένα βασιλιά!

Καλά, αϊντέ, καλά…

– Ήταν καβάλα

 στη σέλα πάνω,

 κι έριχνε κι ένα κλάμα…

που μέχρι τ’ άλογό  του…

Ήτανε τι;

Ήταν καταμουσκεμένο!

-Α τον καημένο!

– Καημένο και το ζώο!

-Καλά… αϊντέ… καλά… 

-Φταίει ο Αυτοκράτωρ, που πίσω του είχε πάρει

Ένα καστέλο

-Α το τομάρι!

– Όμως του μέ-νου-ν τριά-ντα δυο!

-Α τον  καημένο!

– Καημένο και το πουλάρι…

-Καλά… αϊντέ… καλά…

-Για πες… Τι ’δες;  Για πες…

-Είδα ’να ’Πισκ…

-Τι είδες είπες;

-Είδα να ’Πίσκοπο.

-Καλά… άιντέ… καλά…

-Κι αυτός, κι αυτός  επίσης, έριχνε μαύρο κλάμα

κι ως και το χέρι, εδάγκωνε με άχτι

-Το χερ’ ποιανού;

-Το χερ’ του καντηλανάφτη!

-Καημένε ’Πίσ-κοπέ…

-Καημένος και ο ’ανάφτης

-Καλά… αϊντέ… καλά…

 

 -Φταίει ο Καρδινάλιος, που του είχε βουτήξει:

’να μοναστήρι

-Του κακομοίρη!

– Όμως του μέ-νουν τριάντα δυο…

-Καημένος  Πίσκ-οπός

-Καημένος κι ο ’ανάφτης

-Καλά… άϊντέ… καλά…

-Για πες… Τι ’δες;  Για πες…

-Ειίδα ένα πλούς…

-Τι είδες είπ’ς;

-Είδα ένα πλούσιο, έναν λεφτά…

-Καλά.., άιντέ… καλά…

-Ο κακομοίρης, μαύρο δάκρυ,

Έριχνε στάλα στάλα…

Μες τη μπουκάλα

-Μες το κρασί τ’;

– …και το ξενέρωνε  στα γερά.

-Φτωχέ λεφτά!

-Φτωχό και το κρασί του!

-Καλά,.. άιντέ… καλά…

 

– Ο Βασιλιάς, ο ’Πισκοπος, ο Αυτοκράτωρ,

Τον μισοκαταστρέψαν

Τρία σπίτια του κλέψαν.

Μαζί τον αχυρώνα

Όμως του μείναν  τριάντα δυο.

-Φτωχέ λεφτά!

-Φτωχό και το κρασί του!

-Καλά,.. άιντέ… καλά… 

-Για πες… Τι ’δες;  Για πες…

-Είδα ένα χωριάτη

-Τι είδες είπς;

-Έναν χωρικό

-Καλά,.. άιντέ… καλά…

-Ο ’Πίσκοπος, ο Βασιλιάς, ο Πλούσιος,

ο Αυτοκράτωρ

Ως και ο Καρδινάλιος,

τον μισοκαταστρέψαν!

Με μια χεριά του κλέψαν:

Το σπίτι

Τον αχερώνα

Την αγελάδα

Το κλαρίνο

Το τάβλι

Το τρανζιστοράκι

Τους δίσκους με τα τσάμικα

Τη γυναίκα τ’…

-Τι άλλου;

-Το γιο του στους φαντάρους

Του σφάξαν και τους χοίρους

-Φτωχά γουρούνια!

-Φτωχός κι ο ζωντοχήρους

-Καλά,.. άιντέ… καλά…

 

-Μα εκείνος όχι, 

Όχι, δεν έκλαιγε καθόλου. 

Αντίθετα χασκογελούσε: Χα χα χα

 

-Τρελάθ’κε;

 

-Όχι.

 

Η αλήθεια είναι

 πως εμείς οι χωριάτες…

 

– Εμείς οι χωριάτες…

 

Να μαστε πρέπει πάντα κεφάτοι

Γιατί οι κλάψες μας τους ενοχλούν

Χούι το έχουν οι πρωτοκλασάτοι:

Στις στεναχώριες να μελαγχολούν

 

Κεφάτοι πάντοτε οι κερατάδες

Οι στεναχώριες μας τους ενοχλούν

Γιατί οι πλούσιοι κι οι βασιλιάδες

Πάντα στις κλάψες μας μελαγχολούν

 

 Σε ήχο: Οι στίχοι του Ντάριο Φο από τον Έντζο Γιαννάτσι

Εδώ γύρω από ένα τραπέζι με ένα μπουκάλι Μπαρμπέρα στη μέση, τραγουδάνε παρέα οι Ντάριο Φο, Αντριάνο Τσελεντάνο, Τζόρτζιο Γκάμπερ, Αλμπανέζε, ενώ τραγουδάει και παίζει κιθάρα ο Γιαννάτσι.

  Εδώ η ανάγνωση της απόπειρας για μια απόδοση στα Ελληνικά 

  

Ho visto un re 

 

-Dai dai, conta su…ah be, sì be….
– Ho visto un re.
– Sa l’ha vist cus’e‘?
– Ha visto un re!
– Ah, beh; si‘, beh.
– Un re che piangeva

 seduto sulla sella
piangeva tante lacrime,

 ma tante che
bagnava anche il cavallo!
– Povero re!
– E povero anche il cavallo!
– Ah, beh; si‘, beh.
– è l’imperatore che gli ha portato via
un bel castello…
– Ohi che baloss!
– …di trentadue che lui ne ha.
– Povero re!
– E povero anche il cavallo!
– Ah, beh; sì, beh.

– Ho visto un vesc…
– Sa l’ha vist cus’e‘?
– Ha visto un vescovo!
– Ah, beh; si‘, beh.
– Anche lui, lui, piangeva, faceva
un gran baccano, mordeva anche una mano.
– La mano di chi?
– La mano del sacrestano!
– Povero vescovo!
– E povero anche il sacrista!
– Ah, beh; si‘, beh.
– e‘ il cardinale che gli ha portato via
un’abbazia…
– Oh poer crist!
– …di trentadue che lui ce ne ha.
– Povero vescovo!
– E povero anche il sacrista!
– Ah, beh; si‘, beh.

– Ho visto un ric…
– Sa l’ha vist cus’e‘?
– Ha visto un ricco! Un sciur!
– S’…Ah, beh; si‘, beh.
– Il tapino lacrimava su un calice di vino
ed ogni go, ed ogni goccia andava…
– Deren’t al vin?
– Si‘, che tutto l’annacquava!
– Pover tapin!
– E povero anche il vin!
– Ah, beh; si‘, beh.
– Il vescovo, il re, l’imperatore
l’han mezzo rovinato
gli han portato via
tre case e un caseggiato
di trentadue che lui ce ne ha.
– Pover tapin!
– E povero anche il vin!
– Ah, beh; si‘, beh.

– Ho vist un villan.
– Sa l’ha vist cus’e‘?
– Un contadino!
– Ah, beh; si‘, beh.
– Il vescovo, il re, il ricco, l’imperatore,
persino il cardinale, l’han mezzo rovinato
gli han portato via:
la casa
il cascinale
la mucca
il violino
la scatola di kaki
la radio a transistor
i dischi di Little Tony
la moglie!
– E po‘, cus’e‘?
– Un figlio militare
gli hanno ammazzato anche il maiale…
– Pover purscel!
– Nel senso del maiale…
– Ah, beh; si‘, beh.

– Ma lui no, lui non piangeva, anzi: ridacchiava!
Ah! Ah! Ah!
– Ma sa l’e‘, matt?
– No!
– Il fatto e‘ che noi villan…

Noi villan…

E sempre allegri bisogna stare
che il nostro piangere fa male al re
fa male al ricco e al cardinale
diventan tristi se noi piangiam,
e sempre allegri bisogna stare
che il nostro piangere fa male al re
fa male al ricco e al cardinale
diventan tristi se noi piangiam!

Posted in Έντσο Γιαννάτσι, Ντάριο Φο και άλλοι στα ελληνικά, ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ - ΣΤΙΧΟΙ | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | 2 Σχόλια »