Βασίλης Νόττας: Το Ιστολογοφόρο

Κοινωνία, Επικοινωνία, Φαντασία και άλλα

Archive for the ‘Μπορίς Βιάν στα ελληνικά’ Category

Quand j’aurai du vent dans mon crâne (Όταν θα πάρω αέρα στο κρανίο) * Je bois (Ναι, πίνω – Τραγούδι νουάρ) * J’suis snob (Είμαι σνομπ… -φτου μου!)

Όταν θα πάρω αέρα στο κρανίο

Posted by vnottas στο 20 Δεκέμβριος, 2012

Πατέρα που βρίσκεσαι στους ουρανούς,

μείνε εκεί.

Eμείς θα μείνουμε εδώ, στη Γη

που μερικές φορές είναι τόσο χαριτωμένη…

images (16)

Όταν θα πάρω αέρα στο κρανίο

και τα οστά μου θα χουν πρασινίσει,

αν πουν ότι χασκογελώ για κάποιο αστείο

θα’ν’ ένα ψέμα (…που

δεν θα με αναστήσει!).

images (11)

Διότι δεν θα ’ν’ εκεί

του σώματός μου η σάρκα,

που ευθύς, στο τάκα τάκα,

κάτι αχρείοι λιμασμένοι ποντικοί

θα ’χουν καταβροχθίσει.

αρχείο λήψης (1)

Κι εγώ δηλώνω πως, χωρίς, δεν κάνω:

Τα αμελέτητά μου,

τα πόδια, τα κανιά, τα γόνατά μου,

τα μπούτια μου, και βέβαια τον κώλο,

όπου καθόμουν πάνω.

Τα έντερα, τ’ αγγεία, τα μαλλιά μου

τα μάτια τα γλαρά μου

τη γλώσσα, τα σαγόνια που μασούσα

και σας περιγελούσα

images (2)

Τη μύτη μου την κομπορρημονούσα,

τη ράχη, τη καρδιά μου, το συκώτι.

Όλα φθαρτά, μα θαυμαστά!

Κι ας μην ξεχνάμε ότι

χάρη σ’ αυτά μπορούσα

να εκτιμώ δεόντως:

αρχείο λήψης (2)

Τις δούκισσες, τους δούκες,

κάτι τζιτζιφιόγκους με περούκες,

τις πάπισσες, τους πάπες, τους αβάδες, τις αγίες

και προ όλων αυτών,

ας μη ξεχνώ,

τους (συναδέλφους) επαγγελματίες

αρχείο λήψης

Κι έπειτα πια μυαλό δε θα ’χω,

ούτε σταλιά απ’ τη φαιά ουσία,

με φώσφορο επαρκή για να προβλέπω

τι μπορεί να ’χει πλέον σημασία,

καθώς τα κόκαλά μου

θα ’ν’ πια πρασινισμένα

και του κρανίου τα οστά

καλά αερισμένα…

images (36)

Αχ πως μισώ, τα γηρατειά,

να τυραγνούν κι εμένα!

Πρόκειται για ένα τραγούδι του Μπορίς Βιάν, εδώ ερμηνευμένο από τον Σερζ Ρεζιανί. Στην αρχή εν είδη προμετωπίδας ο Βιάν έχει παρεμβάλει τις πρώτες αράδες από το ποίημα του Πρεβέρ ¨

PATER NOSTER

¨ (ένα όμορφο ποίημα που θα το δούμε χώρια). Αυτή τη φορά είπα να μη ζορίσω πολύ την προσαρμογή και έτσι προέκυψαν μερικοί παραπανίσιοι στίχοι. Ελπίζω ότι το πνεύμα παραμένει, όσο το δυνατό, κοντά στο πρωτότυπο.

Εδώ το τραγούδι του Μπορίς Βιάν

Εδώ η προσαρμογή στην ελληνική γλώσσα που σας έφτιαξα

αρχείο λήψης (4)

Quand j’aurai du vent dans mon crâne

Quand j’aurai du vent dans mon crâne
Quand j’aurai du vert sur mes osses
P’tet qu’on croira que je ricane
Mais ça sera une impression fosse
Car il me manquera
Mon élément plastique
Plastique tique tique
Qu’auront bouffé les rats
Ma paire de bidules
Mes mollets mes rotules
Mes cuisses et mon cule
Sur quoi je m’asseyois
Mes cheveux mes fistules
Mes jolis yeux cérules
Mes couvre-mandibules
Dont je vous pourléchois
Mon nez considérable
Mon coeur mon foie mon râble
Tous ces riens admirables
Qui m’ont fait apprécier
Des ducs et des duchesses
Des papes des papesses
Des abbés des ânesses
Et des gens du métier

Et puis je n’aurai plus
Ce phosphore un peu mou
Cerveau qui me servit
A me prévoir sans vie
Les osses tout verts, le crâne venteux
Ah comme j’ai mal de devenir vieux.

images (18)

Posted in Μπορίς Βιάν στα ελληνικά, ΠΟΙΗΜΑΤΑ, ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ - ΣΤΙΧΟΙ | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Τραγούδι νουάρ

Posted by vnottas στο 6 Δεκέμβριος, 2012

Εδώ θέλει ατμόσφαιρα.
Νουάρ.
Σκοτάδι χαραγμένο από χιαστί νεφελωμένους προβολείς.
Μπουκάλια με μονές και διπλές καμπυλότητες.
Τραπεζάκι γωνιακό, γκαρσόνι με κατανόηση εξομολογητή.
Ρεπούμπλικα κατεβασμένη ως τα φρύδια, γιακά ανασηκωμένο, πουκάμισο ξεκούμπωτο.
Μάτια λίγο κοκκινισμένα, φωνή λίγο σπασμένη…
και…

images (19)

Ναι, πίνω,
συστηματικά,
για να ξεχνώ,
πώς μου κάνεις νερά
Ναι, πίνω,
συστηματικά,
για να ξεχνώ,
όσα μου παν’ στραβά.

Ναι, πίνω
ό, τι κι αν βρω μπροστά
φτάνει να ‘χει αλκοόλ
σε γερά ποσοστά
Ναι, πίνω
κάθε κατακάθι:
της ζήλιας βοηθά
να ξαγκιστρώνω τ’ αγκάθι.

Ειν’ η ζωή διασκεδαστική;
είναι η ζωή πολύτιμη;
έχω μια δυο απορίες.
Αξίζει την ζωή να ζεις;
αξίζει να απατηθείς;
Είναι ερωτηματικά
όπου κανείς δεν απαντά …

Για αυτό
πίνω,
συστηματικά,
για να ξεχνώ
πως η λήξη ειν’ κοντά.
Ναι, πίνω
συστηματικά
και ξεχνώ πως
δεν ειμ΄ έφηβος πια

Ναι, πίνω
κι ας μην το διασκεδάζω
να είμαι πίτα,
να μη με λογαριάζω.
Και, πίνω
μα χωρίς να ξεδίνω
αφού δεν τολμώ,
ένα τέλος να δίνω.

images (88)

Είναι ο Μπορίς Βιάν
Εδώ μόνος του

Και εδώ επικαλυμμένος εν μέρει από την απόδοση στα ελληνικά που σας έφτιαξα

winebannerone

Το τραγούδι στα γαλλικά

 Je bois

Je bois
Systématiquement
Pour oublier

les amis de ma femme
Je bois
Systématiquement
Pour oublier

tous mes emmerdements

Je bois
N’importe quel jaja
Pourvu qu’il fasse

ses douze degrés cinque
Je bois
La pire des vinasses
C’est dégueulasse,

mais ça fait passer l’temps

La vie est-elle tell’ment marrante
La vie est-elle tell’ment vivante
Je pose ces deux questions
La vie vaut-elle d’être vécue
L’amour vaut-il qu’on soit cocu
Je pose ces deux questions
Auxquelles personne ne répond… et

Je bois
Systématiquement
Pour oublier

le prochain jour du terme
Je bois
Systématiquement
Pour oublier

que je n’ai plus vingt ans

Je bois
Dès que j’ai des loisirs
Pour être saoul,

pour ne plus voir ma gueule
Je bois
Sans y prendre plaisir
Pour pas me dire

qu’il faudrait en finir…

images (21)

Posted in Μπορίς Βιάν στα ελληνικά, ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ - ΣΤΙΧΟΙ | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Είμαι σνομπ… (φτου μου!)

Posted by vnottas στο 17 Σεπτεμβρίου, 2011

Υπάρχουν οι πτωχοί τω πνεύματι.
Ή για να είμαστε ακριβέστεροι οι πτωχότεροι τω πνεύματι από σένα.
Έχουν τρόπους σκέψης και συμπεριφορές που δεν καταλαβαίνεις και σου φαίνονται παράλογες. Δεν πρέπει ωστόσο να τους χλευάζεις. Οι καιροί είναι απρόβλεπτοι και κανείς δε ξέρει αν τελικά, σε μια στροφή της ιστορίας, δικαιωθούν. Άσε που απ’ ό,τι λέγεται τους ανήκει η βασιλεία των Ουρανών.
Υπάρχουν οι πτωχοί τοις χρήμασι
Ή για να είμαστε ακριβέστεροι οι πτωχότεροι τοις χρήμασι από σένα.
Δεν έχει κανένα νόημα να τους χλευάσεις. Είναι κατάφορα άδικο. Στο τρέχον κοινωνικό σύστημα οι πτωχότεροι αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για να είσαι εσύ λιγότερο πτωχός. Άσε που αύριο μπορεί να είσαι και εσύ κατοχυρωμένα νεόπτωχος που είναι και της μόδας!
Θέλεις οπωσδήποτε να χλευάσεις κάποιον; Δε μπορείς να κάνεις αλλιώς; Σε βαραίνει η αριστοφάνεια κληρονομιά και δε ξέρεις που να την βάλεις;
Υπάρχει μια κατηγορία, που όπως και να το κάνουμε τα θέλει ο ευεπίφορός της: Οι σνομπ (sine nobilitatis).
Αυτά (που θα μπορούσαν και να συντμηθούν ως: ¨σνομπάρετε τους σνομπ, τους κάνει καλό¨) εν είδει εισαγωγής για ένα τραγουδάκι του Μπορίς Βιάν (ναι, εκείνου του ¨Αφρού των ημερών¨, ο οποίος εκτός από συγγραφέας στη σύντομη ζωή του υπήρξε και συνθέτης, ηθοποιός, τραγουδιστής, εφευρέτης και άλλα). Το τραγούδι J’suis snob είναι της πρώτης μεταπολεμικής περιόδου, αλλά μια που ο σνομπισμός είναι διαχρονικό φαινόμενο, αποπειράθηκα να το προσαρμόσω στα ελληνικά και, λιγάκι, στα τρέχοντα. Άλλωστε θα παρατηρήσατε ενδεχομένως ότι έως λίγο πριν από την Κρίση είχαμε πήξει στους sine nobilitatis που, μεταξύ άλλων, νόμιζαν και διακήρυτταν – άνευ αιδούς – ότι ¨σνόμπ, είναι καλό¨!


Πρώτα η μουσική:
Από τον Μπορίς Βιάν αυτοπροσώπως…
Από ένα συγκρότημα (που υποψιάζομαι ότι το πιστεύει…)
Ακολουθεί η προσαρμογή στα ελληνικά
Και ακόμη μία εκτέλεση (από όπου δανείστηκα τη μουσικούλα της ανάγνωσης)

Και τα κείμενα…

(J. Walter – B. Vian) Είμαι σνομπ…
Είμαι σνομπ… βέρι σνομπ
Το μόνο χάντικαπ π’ ομολογώ
Κι η καλογερική… βαριά!
Και απαιτεί μήνες δουλειά
μα όταν βγαίνω στο σεργιάνι
Κανένας ας μη με βασκάνει [φτου μου!]
Είμαι σνομπ… φακ σνομπ
Κι οι κολλητοί μου το αυτό / Σνομπ!!! είναι καλό!

Κομμένα τα νεύρα / το παπούτσι ζέβρα
Σινιέ το βρακί / κι η γραβάτα απαράβατα ιταλική
Δακτυλιδάκι / στο μικρό δακτυλάκι
Αλλά μόνο στο πόδι / είναι απ’ τα δικαιώματα τα θεμελιώδη
Να πονάς στο συκώτι / σαν τον κάθε επαρχιώτη
Δεν είναι στη μόδα / προτιμώ έλκος, μα πήρα ρεζέρβα έναν δότη
Οι πρασινοφρουρές / είναι πια ανιαρές
Για αυτό από προχτές / δίνω δίκιο μονάχα στις διεθνείς αγορές

Είμαι σνομπ, τγε σνομπ
Με λεν’ Βάγγο, με φωνάζουνε Μπομπ
Nα ιππεύσω πάω στην Κηφισιά

Εκεί μ’ αρέσει ως κι η κοπριά

Οι φίλοι μου είναι όλοι από τζάκια
Με αίμα μπλε ως τα μπατζάκια
Είμαι σνομπ, γαμάτος σνομπ
Και για αγάπη oμιλώ / Γυμνός στο φωταγωγό!

Σνομπ – πάρτι στο σπίτι / Κάνω κάθε Τρίτη
Καφέ μόνο μόκα,/ μα διαθέτουμε κόκα και κόλα και ρόκα
Το καμαμπεράκι / με το κουταλάκι
Έχει και χαβιάρι / κανείς δεν θα μπορέσει να μας το πάρει
Το διαμέρισμα μου / τ’ αριστούργημα μου
Μονάχα στο χολ / έχω κρεμάσει πέντε έξι Γουορχόλ
Είχα και μια τι βι / μ’ ενοχλούσε πολύ
Της έδωσα μια / και τώρα κοιτάει απ’ την άλλη μεριά

Είμαι σνομπ, καρά-σνομπ
Με εξουθενώνει το χούι αυτό
Στης Ρολς ταξιδεύω την ένδοξη ράχη
Τον Αύγουστο θάλασσα παν μόνον οι βλάχοι
Και είναι κάτι τέτοια μικρά
Που στον Σνομπ κάνουν την διαφορά
Είμαι σνομπ, πιο πολύ κι από πριν…
Και σαν θα ‘μαι νεκρός, το ντεκόρ, / Απαιτώ να ‘ναι Ντιορρρ!

J’suis snob (J. Walter – B. Vian)
J’suis snob… J’suis snob
C’est vraiment l’seul défaut que j’gobe
Ça demande des mois d’turbin
C’est une vie de galérien
Mais lorsque je sors à son bras
Je suis fier du résultat
J’suis snob… Foutrement snob
Tous mes amis le sont
On est snobs et c’est bon

Chemises d’organdi, chaussures de zébu
Cravate d’Italie et méchant complet vermoulu
Un rubis au doigt… de pied, pas çui-là
Les ongles tout noirs et un tres joli p’tit mouchoir
J’vais au cinéma voir des films suédois
Et j’entre au bistro pour boire du whisky à gogo
J’ai pas mal au foie, personne fait plus ça
J’ai un ulcère, c’est moins banal et plus cher

J’suis snob… J’suis snob
J’m’appelle Patrick, mais on dit Bob
Je fais du ch’val tous les matins
Car j’ador’ l’odeur du crottin
Je ne fréquente que des baronnes
Aux noms comme des trombones
J’suis snob… Excessivement snob
Et quand j’parle d’amour
C’est tout nu dans la cour

On se réunit avec les amis
Tous les vendredis, pour faire des snobisme-parties
Il y a du coca, on deteste ça
Et du camembert qu’on mange à la petite cuiller
Mon appartement est vraiment charmant
J’me chauffe au diamant, on n’peut rien rêver d’plus fumant
J’avais la télé, mais ça m’ennuyait
Je l’ai r’tournée… d’l’aut’ côté c’est passionnant

J’suis snob… J’suis snob
J’suis ravagé par ce microbe
J’ai des accidents en Jaguar
Je passe le mois d’août au plumard
C’est dans les p’tits détails comme ça
Que l’on est snob ou pas
J’suis snob… Encor plus snob que tout à l’heure
Et quand je serai mort
J’veux un suaire de chez Dior!

Posted in Μπορίς Βιάν στα ελληνικά, ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ - ΣΤΙΧΟΙ | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »